Eerste schoolfoto

Gister bij mijn ouders thuis vond ik een oude schoolfoto van mij. Gemaakt in 1978, ik ben het roodharige jochie, en dit is eigelijk mijn eerste schoolfoto. Op de foto ben ik ongeveer 4 jaar, dus de foto is 29 jaar oud! het schoolgebouw bevond zich aan de Ossemarkt op een steenworp afstand van waar ik nu woon.

My old raincoat (Eels)

oh no
she's giving back my old raincoat
the one i said she could keep
okay
she's taking back her umbrella
well that's alright with me

oh why
i feel like i'm a fighter
who only wins despite
my broken bones
the winner stands alone

every pocket has a hole
there is no hope
i'm walking around
in my old raincoat

oh yeah
she's tearing up my old letters
she's setting fire to the heap

oh joy
she says she's feeling much better
she says it's easy to sleep
without me there
in the cool night air

the sun is shining
the sky is blue
and I am cold
just walking around
in my old raincoat

now i know i'm really free

oh why
i feel like i'm a fighter
who only wins despite
my broken bones
the winner stands alone

every pocket has a hole
there is no hope
i've searched them all
looking for a note

the sun is shining
the sky is blue
and i am cold
i'm walking around
in my old raincoat

now i know i'm really free

Vlaggen maar

Bij veel sporten en dan voornamelijk voetbal draait het om vlaggen. De grensrechters vlaggen zich wezenloos wanneer er een speler buitenspel staat of een gemene overtreding maakt. Supporters van de verschillende kleuren laten ook graag zien dat ze bij die ene club horen. Veel vlaggen zijn mooi maar soms ook kwetsend en confronterend, want supporters zijn soms erg handig in het beledigen van de tegenstander. Voorbeelden genoeg bij de clubs in het betaald voetbal. Dat de nationale kleuren van Suriname reden was tot een relletje in Nederland is niet te begrijpen. Nadat jong-Oranje de finale van Servie had gewonnen liepen de spelers van Surinaamse afkomst een feestje te bouwen met de Surinaamse vlag. Alhoewel de kleur rood en wit in de Surinaamse vlag verwerkt zijn is het niet de drie kleur die we hier in Nederland gewend zijn. Half Nederland liep te mopperen dat het niet kon en zelfs de KNVB had er wat over te zeggen en riep als een schoolmeester '' dit nooit meer '' . Maar is die verontwaardiging wel zo terecht? Suriname is immers tot 1975 Nederlands bezit geweest, en vooral in de gouden eeuw is het land misbruikt door de Nederlanders. Het is natuurlijk vergezocht om die reden aan te halen bij het vlaggenvertoon in de Euroborg. Maar Suriname is en hoort bij ons en onze geschiedenis. De jongens zijn naast Nederlander ook nog eens Surinamer, welliswaar niet op papier meer maar wel met hun hart. Het is waarschijnlijk niet eens bewust gebeurt als het de Nederlandse vlag was geweest dan liepen ze daar ook zo hard mee rond. Als het wel zo was had ieder daar zn eigen redenen voor, daar moet je men vrij in laten, want we leven immers in dit kleurrijke land. Wat zal er over mij geschreven en gezegd worden als ik ooit eens de marathon win en met de Groningse vlag op het podium sta in plaats van de Nederlandse vlag?

Trouwens niemand deed moeilijk toen er bij de huldiging in Heerenveen talloze fryse vlaggen de lucht in gingen?, tja maar dat is anders hoor je bekrompen Nederland roepen……..

Op de plaats rust......

De majoor is niet meer, op de zeer respectabele leeftijd van 94 jaar is Alida Margaretha Bosshardt beter bekend als 'Majoor' Bosshardt maandagavond overleden. Bijna haar hele leven stond in dienst voor de medemens. Ze was het boegbeeld voor het Leger des Heils. Haar werk op de Amsterdamse wallen werd haar levenswerk, al haar liefde, overtuiging en moed stopte ze in de prostituees, daklozen en verslaafden. Ook werkte ze in kindertehuizen, je kan je beter afvragen wat ze niet voor de medemens heeft gedaan. De toen nog prinses Beatrix liep undercover met haar mee in 1965. Je hoeft niet christelijk te zijn om haar werk te begrijpen en te waarderen, daarom werd ze geliefd door velen. Zo oud en eigelijk nog te jong om heen te gaan want het werk is nog lang niet gedaan.

Op de plaats rust Majoor.................

Kampioen!

Wederom liep de grote markt vol, dit keer geen groen-witte massa maar oranje wat de klok sloeg. Na een spannende Ek-finale tegen Servie is Nederland met 4-1 kampioen! Dat werd natuurlijk flink gevierd in de stad!

Nieuwe schoenen deel (2)

Wat nieuwe schoenen kopen betreft lijk ik op hol geslagen te zijn. Kon ik vorige week zaterdag de nieuwe loopshoenen halen kocht ik me donderdag nog een stel leuke en vlotte zomerschoenen. Omdat de finale vanavond in de stad wordt gespeeld was er veel te doen dus ook een braderie, tja wat heb je vaak op braderies te koop? Juist overbodige schoenen die de ondernemer graag kwijt wil omdat het de kleur van 2 jaar geleden is of de kleur gewoon niet doet bij de loper. Dit kon ik natuurlijk niet over mijn kant laten gaan en kocht 2 paar loopschoenen voor een heel zacht prijsje. Vele tientallen euros uit gespaard en een de eerste test met de beide paar schoenen zijn geslaagd. Nu is het een hele tijd gedaan met schoenen kopen!!!!!

Aanwinst1 Pearl Izumi Syncro Float

Aanwinst 2 de Mizuno Wave Omega 2

Het Karremans gevoel

Val(s)e gieren

Terwijl de vleugels van de vale gieren het zuiden des lands overschaduwen heeft het noorden last van andere gieren. Hier in het noorden hoeven kleine kinderen niet binnen gehouden worden en huisdieren achter slot en grendel, want daar azen de gieren hier niet op. We hebben te maken met aasgieren, zoals de hele wereld weet is morgen de finale van de EK under 21 in Groningen. In de euroborg wel te verstaan, ook wel de Groene hel genoemd. Morgenavond spelen Nederland en Servie de finale. De kaartverkoop voor deze wedstrijd ging natuurlijk als een speer, zo goed zelfs dat het totaal uitverkocht is. Dat is mooi voor de voetballiefhebber zal je zeggen. De kaarten zijn bij de officiele verkooppunten ongeveer 25 euro per stuk. De aasgieren hebben schijnbaar gezien de aantal advertenties op onder andere Marktplaats de merendeel van de kaartjes in handen. Deze aasgieren deinzen er niet voor terug om het tienvoudige en meer te vragen voor hun kaartje. Heb zelfs bedragen gezien van 250 euro per kaartje, dat is wel effe 230 euro meer dan de officiele verkoopprijs. Dat deze aasgieren de advertentie durven te plaatsen!, ik zal me doodschamen. Eigelijk vindt ik dat dit niet kan, bij de verkooppunten had men een per klant moeten verkopen. Alles in de voetballerij draait om geld, en daar kan Michel Platini ook urenlang over mee lullen. De grote man van de Europese voetbalbond vult links en rechts goed zijn zakken. Daardoor krijgen mensen zoals hij last van hoogmoed en verwaandheid, daardoor denken ze dat alles maar kunnen bepalen. Zo mag bijvoorbeeld een huldiging van Oranje niet plaats vinden op de grote markt, zelfs de eretribune is voor meneer verbouwt omdat hij te beroerd is om naar beneden af te dalen om de beker uit te reiken, misschien is hij wel bang dat zijn dure schoenen vies worden dus gebruikt hij een oude verdwenen traditie als smoes. Wat helemaal belachelijk is dat de KNVB een eventuele huldiging (want er moet eerst nog wel effe gewonnen worden) plaats laat vinden in jawel Heerenveen. Daar zakt mij de broek echt van naar beneden en als Groninger zal je haast hopen dat het niet gebeurt. Een zeer domme actie van de KNVB om een huldiging als deze plaats te laten hebben in een dorp aan de verkeerde kant van de grens. Maar goed als oranjefan natuurlijk hoop ik echt dat we die Serven met erg veel doelpunten inmaken want met die lui hebben we nog een appeltje te schillen.

Maar goed na hoogmoed ga je vaak heel hard vallen……….

Let it be (Kane)

Well the answer is always the same,
Won't you please just let it be.
Cause I've been there and all I can say,
Is that it slips away from me.
With the memory of yesterday's grace,
She spins away from me,
So I can go on.

As cold as the void of the night,
The dark's surrounding me.
She leaves me there every time,
As alone as I can be.
And I drift with the thought of her eyes.
She's all that I can see,
But I will go on.

Every long night,
Every whisper,
Every song that never saw it coming,
And she says it's oh so right.

Every cold night,
Every shiver,
Every time I didn't feel it coming.
She says it's oh so right.

As heartless and cruel as can be,
She moves away from me.
Still I need to be hers every time,
With all that I can be.
As she calls in the deep of the night,
She takes all I've got from me,
So I can go on.

Every long night,
Every whisper,
Every song that never saw it coming,
Baby don't you know that it's not allright,
It's not allright, no, no, no

Every cold night,
Every shiver,
Every silent scream,
And she never listens.
Well it's not alright, not alright

She rides with the gods of the night,
She rules the tides in me.
She crushes the waves with her sigh,
And she...oh lord... becomes a part of me,
But her care is as sharp as a knife.
I'll say, for how can she step away from me,
How can you just walk away from me?

Every cold night,
Every whisper,
Every silent scream,
And you never listen.
And you say what?...It's allright,
Well it's not allright, no, no.

Every last time,
Every shiver,
Every dirty game.
Well it just isn't right,
It just isn't right.

She wakes at the dawn of the day,
And takes my heart from me.
Leaves me with nothing to say,
Nothing left for me,
But the fever of final goodbyes,
She spins away from me,
So I can go on...

I can go on.

(sorry buren het is een prachtig nummer gewoon)

Waar een wil is, is een...

Juist een weg, een lange weg, tenminste voor mij wel zoals het nu lijkt. Ging het lopen voor een jaar geleden nog als vanzelf is het dit jaar wel anders. Toen het bij mij zo gewoon was al opstaan, schijten of eten. Eenmaal in de lappenmand blijkt de rand ervan toch een aardige hindernis. Denk je dat je er net met veel pijn en moeite over de rand ben gekomen lijkt het net of iemand met zijn hand je been vastpakt en je zo terugtrekt. Nu stel ik het wel dramatisch hoor en eigelijk is dat het niet eens. Was ik eindelijk eens van mijn voetblessure af stoot ik me behoorlijk tegen een openstaand lade. Maar goed dat overleef ik wel weer, maar voor het lopen moet op dit moment de nodige moeite voor gedaan worden. Op zich is dat niet verkeerd, want zo weet je dat het niet altijd vanzelf gaat. Je weet dan ook dat die prestaties die je geleverd heb op dat moment dingen zijn waar op je zuinig moet zijn in je herinnering en niet zomaar als vanzelfsprekend weg te gooien in je lange termijngeheugen. Vaak sta je als loper daar niet bij stil en is er meer teleurstelling wanneer je de marathon 10 minuten boven je schema hebben gelopen dan vreugde, en dat is eigelijk absurd! Leer genieten van het lopen, want dan maakt een mindere tijd je niet meer uit.

Dus vanaf nu de overbodige kilootjes lozen en lopen, lopen, lopen, lopen, lopen en nog eens lopen........................

Een berg (oud) sentiment

Zoals eerder al geschreven had ik mij een paar nieuwe loopschoenen gehaald, paar nummer 13 als ik me niet vergist. De kast ligt vol oude schoenen, schoenen waar ik mee de eerste looppassen heb gezet, schoenen waar ik marathons mee gelopen heb, schoenen welke mij veel bloed, zweet en tranen heeft (waarvan sommige letterlijk) gekost. Toch doe ik ze niet weg, ik ben toch meer een Nederlander dan ik zelf gedacht heb. Dat sparen zit er nog steeds een beetje in en ook al zijn de schoenen versleten wegdoen zal ik nooit zomaar doen. Duizenden en nog eens duizenden kms hebben die schoenen met elkaar gemaakt. Al die kms zijn mij dierbaar dus ook die schoenen waarmee die kms gelopen zijn. Het is echt niet zo dat ik verwacht dat ze later in het museum terecht komen, maar het is meer het sentiment. De Adidassen hebben hun werk naar behoren gedaan in Barcelona en Berlijn terwijl de Nikes mij in het begin op gang hielpen en hielden. De Assics hebben mij naar Prs gelopen terwijl anderen van het merk mij dikke tranen bezorgden. Als ik voor elke gelopen km een euro zal krijgen dan zal ik mijn baan op kunnen zeggen. Maar ja lopen draait bij mij niet om geld, lopen is voor mij een passie dus ware liefde en dat is onbetaalbaar.

Wat haast ook onbetaalbaar lijkt is het gedrag van de aanschafprijs van alle schoenen, als je die bij elkaar op telt word je op zn minst een beetje misselijk. Maar ja geld moet niet echt een rol spelen bij het uitoefenen van je passie vindt ik. Oké ik heb makkelijk praten, want heb net schoenen van de baas gekregen en we zijn natuurlijk hier erg verwent met alle luxe die wij ons kunnen veroorloven. Het nieuwste van het nieuwste ligt er in de winkel, de nieuwe schoenen van mij hebben bijvoorbeeld in de zool een uitholling voor een Ipod-chip. Verder bestaan er van Adidas al schoenen die zichzelf corrigeren dat hoef je niet eens zelf meer te doen. We zijn door een door verwend, zwenk je wat uit naar links of rechts, heb je platvoeten, of juist hele smalle voeten overal is er wel een oplossing voor in de hardloopwinkel. Het is natuurlijk wat je je voor je passie over hebt, en als je helemaal geen geld hebt of er geen geld aan wilt besteden kan je altijd nog zelf creatief zijn zoals de bovenstaande (Afrikaanse) loper gedaan heeft, en volgens mij zijn het duidelijk Nikeairs gezien de ventiel aan de voorkant, maar wat maakt het uit? hardlopen doen ze daar allemaal heel hard met of zonder al die nieuwe moderne dingen in de schoen.

Misschien hebben ze daar wel belang bij mijn oude schoenen, voor het Museum in Kenia....

40.000 bezoekers!!!

Vandaag is het zover, de 40.000ste bezoeker is op de site geweest. De bezoekers van mijn site komen uit alle uithoeken van de wereld. Veelal per ongeluk maar vaak ook door gerichte zoekacties in Google. Natuurlijk heeft Wartaal ook een vaste aanhang van lezers die dagelijks langs komen surfen. Al die personen zorgen voor aardige cijfertjes die gewoon leuk zijn om bij te houden en verder geen waarde hebben. De 40.000ste is niet zomaar een persoon, het is een echte miss. Deze Miss woont en werkt in het mooie London. Daar is ze meer bekend als de tweede Lady DI, en zeg eens zelf waar of waar? Normaal gesproken zal Wartaal een Schoonheidspakket aan de 40.000ste bezoeker geven, maar zoals jullie allemaal snappen is dat in dit geval niet nodig.

Op naar de 50.000........