maandag 25 april 2011

De CI en ik

18 maart lijkt al weer een eeuwigheid geleden, het was de dag dat ik de CI aangesloten kreeg. Sinds begin april ben ik vrij man, hoef niet regelmatig meer naar het ziekenhuis en/of Kentalis. Het is allemaal al zo gewend en normaal geworden dat ik me soms wel es afvraag of ze daar nog wel weten wie ik ben. Het succes van de CI blijft eigelijk voortduren, ik waan me wat horen betreft in de Champions League, ik kan weer mee doen met de grote jongens nadat ik toch een aantal jaren flink gekwakkeld heb in de Jupiler League waar ik nog net geen punt aftrek kreeg voor elk niet goed verstaand woord.

Ik had in deze periode wel een soort terugslagje of dipje verwacht wat het horen betreft. Dit gebeurd bij de besten die champions League spelen. Met een CI blijf ik natuurlijk ook slechthorend, het is natuurlijk niet zo dat ik ineens een supergehoor waarmee ik alles hoor. Maar wat ik meer hoor is al zo ontzettend veel. Teveel om zo even op te noemen, veel dingen zijn voor goedhorende mensen zo van zelfsprekend. De vogeltjes wat ik al eens als voorbeeld hebt gebruikt, eerst was het geluid (van de vogels) zo hard net alsof ze alle aandacht wilden. Intussen is dat wat meer op de achtergrond, denk dat het te maken had met gewenning. Ik hoor hier ook veel verschillende vogelgeluiden dus het kan zomaar zijn dat ik een x bij een of ander programma zit omdat ik met mijn gehoor de zeer zeldzame baltimoretroepiaal (bestaat echt) die alleen in Zuid-Amerika voorkomt in het plantsoen heb gespot. Het fluitje van de scheids bij het voetballen (ik kijk alleen) hoor ik nu ook, dus een Carrière switch is niet ondenkbaar geworden. Ik zit zelf dan te denken aan Barcelona ofzo...

Ook op het werkgebied gaat het prima, de komende tijd wil ik weer wat meer werkzaamheden via de telefoon afhandelen, dit heb ik tot nu toe stapgewijs gedaan (omdat ik anders zo op 30 gesprekken per dag zit) dus hierin ga ik ook weer wat stappen zetten. De CI in rumoerige omgeving zoals een bijeenkomst met veel mensen valt me erg mee. Ik kan het meest zo volgen wel heb ik dan op rechts mn gewone gehoorapp nog in, maar dat is puur omdat ik het prettig vindt om te weten waar het geluid vandaan komt. Bij mij speelt de slechtziendheid hierin een wat grotere rol dan bij iemand die alleen slechthorend is. Het oude gehoorapp is eigelijk alleen maar een soort handige bijproduct geworden voor sommige situaties, het is zeker niet zo dat je perse zoals bij voetbalschoenen een rechter en een linker nodig bent, tenminste op dit moment nog niet. Of er een tweede komt of niet zal de toekomst moeten uitwijzen.

Intussen blijf ik gewoon in de champions League......

Rogier

Genoorderzond

Ik Noorderzon
HIJ Noorderzond
JIJ Noorderzond
WIJ Noorderzonnen
Hunnie hebben genoorderzond



en dat allemaal in mijn tuin....

Het waren heerlijke dagen in mijn tuin. Elk jaar lijken meer mensen de weg te vinden naar het Noorderplantsoen. Het is vooral bij studenten helemaal in lijkt het, velen roepen al over een tweede vondelpark en ik denk dat ik de komende maanden er vaak zal zitten! Een korte fotoreportage...


De volle speelweide, er liggen zelfs figuren op het uitlaatveld


live muziek aanwezig


Gelukkig ben ik NIET op de fiets



dinsdag 5 april 2011

Het nieuwe horen



Deze week alweer de laatste ronde van instellen op umcg en oefenen op Kentalis. De CI werd weer wat anders ingesteld en de test met woordjes werd natuurlijk ook niet overgeslagen. Ik ben 3 weken geleden begonnen met een score van 15 procent, vorige week was het al opgelopen naar een 70 procent score. Dat was al een vrij hoge score (vind ik zelf) Maar vandaag werd er een score behaald van maar liefst 85 procent! Het is natuurlijk geen tien maar een score als deze levert natuurlijk alleen maar blije gezichten op. Ik hoor duidelijk veel meer, dat was ook wel gebleken uit de gehoortesten (de piepjestest). Tijdens deze test bleef ik maar drukken op het knopje als ik weer eens een aantal piepjes hoorde, dat was in het kort verleden wel erg anders. Toen had ik het idee dat ze zomaar gestopt waren met de testjes maar ja als je een lange reeks van tonen niet hoort kan je lang wachten. Maar goed dat is verleden tijd.


Na het bezoekje in het UMCG weer richting Kentalis gegaan waar de koffie weer klaar stond. Eerst was er een gesprek met waarin werd ingegaan op thuis en werk situatie, wat nuttige informatie hierover meegekregen. Daarna werden er nog wat testjes gedaan waarbij ook de testjes die ik eerder tijdens het vooronderzoek (het kentalis-vooronderzoek) heb afgelegd. Hierbij waren de scores ook zeer goed te noemen, maar het ging ook allemaal zo goed dat ik hier ook niet anders dan een positief resultaat verwachte. We hebben ook even de tas met onderdelen bekeken die ik bij de CI heb mogen ontvangen. Kan voor elke dag een andere kleur kapje op mijn CI doen, en verder zijn er nog allerlei onderdelen waarvan ik vermoedt dat ik ze niet zal gaan gebruiken. Dat zie ik zijnde tijd wel. Veel onderdelen heb ik afgelopen weken uitgeprobeerd dus weet wat de tas mij te bieden heeft.

De revalidatie zit erop, ik mag op gezette tijden weer komen, over een maand en dan weer wat later. Het traject loopt eigenlijk nog wel even door. Na het ziekenhuis ben ik ook goed door de dames van Kentalis opgevangen. Niets anders dan respect, want voor dit werk heb je veel geduld nodig, en dat vooral mensen met een CI, want die krijgen ineens veel meer en dingen anders te horen en dat vergt tijd. De oefeningen waren goede leermomenten en niet alleen de oefeningen maar ook de andere aspecten maken de oefendagen zeer leerzame dagen van. Dat ik door de lesstof heen vloog had meer te maken met het feit dat ik (en ook wel een Beetje de CI) het goed hebben opgepakt. Horen is voor veel mensen vanzelfsprekend en dat was het voor mij ook. Wat ik hoorde vond ik normaal en zoals ik hoorde, hoorde ik punt. Daardoor heb ik zelf in de loop van de jaren een manier aangeleerd om te horen. Hoor ik echt wat er gezegd wordt of vulde ik de rest aan uit eigen archief? Maar goed dat was toen voor de CI.

Gisteravond zat ik muziek te luisteren, tja het kan! Weliswaar is het geluid heel anders en bij sommige soorten muziek is het wat rommelig en lijkt het net of de radio niet goed op de zender staat en de batterij bijna van leeg is. Maar bij veel nummers kan ik de tekst letterlijk verstaan!, en niet alleen de tekst de melodieën zijn voor mij ook plaatsbaar. Dit maakt de muziekbelevenis toch weer heel anders, dat maakt het vrij uniek zoals ik het beleef doet haast niemand. Met een traan van blijschap blèr ik met Springsteen mee, we go down to the River!

Na amper 3 weken kan ik al heel goed met de CI overweg, kan er mee telefoneren, gesprekken voeren (ook in drukke omgevingen), en kan horen wat er gezegd wordt op tv en in films. Alles bij elkaar kan je stellen dat het super gegaan is en dat allemaal in korte tijd. Misschien is het ook wel zo gelopen omdat ik de verwachtingen laag heb gehouden van te voren, maar ja zelfs de operatie is me erg meegevallen en bovendien prima gelukt. Daarom denk ik dat je met een goede instelling, juiste verwachtingen en een portie doorzettingsvermogen de juiste ingrediënten voor succes in handen hebt.

Ik heb nu een gehoor dat altijd stabiel blijft en hoef me dan niet druk te maken dat mijn gehoor achteruit zal gaan of niet. Het hele traject ging zeker snel vooral wanneer je bedenkt dat ik tot 24 oktober 2010niet eens precies van het bestaan van een CI afwist (ja dat was iets voor doven). Op 24 oktober ben ik in een sneltrein gestapt welke mij met een rotvaart me naar de eindbestemming heeft gebracht namelijk naar station ‘’ Het Nieuwe horen ‘’.

Rogier

zondag 3 april 2011

2 weken verder

Ik ben nu ruim 2 weken verder en de Ci bevalt nog steeds heel goed!, Na de derde afstelling zjin de programma's weer wat aangepast. Het lijkt nu wanneer er meerdere geluiden zijn het apparaat zich wat dempt. Dit had ik eerder nog niet gehoord zo. Morgen moet ik weer heen voor de laatste afstelling dus maar even vragen. Verder gaat het uitstekend, heb hem steeds langer in per dag. Ik liep zaterdag door het park en hoorde dus allemaal vogeltjes fluiten, ik zette de CI uit en de gewone gehoorapparaat aan en het bleef wel aardig stil. Het is leuk om het verschil te horen, en niet alleen leuk maar zo met deze voorbeelden wordt het ook maar weer al te duidelijk dat de CI toch heel veel meer te bieden heeft.

De CI draag ik nu de hele werkdag op kantoor, en dat gaat ook goed, eerst moest ik wel erg wennen aan alle (nieuwe) geluiden maar het krijgt steeds meer een plek en veel dingen voelen al aan als gewoon. Dat is alleen maar mooi. De muziek is toch wel heel anders maar merk dat ik al veel dingen herken en al klinkt het niet als eerder ik weet waar het over gaat. Nog een goed voorbeeld is het kijke naar films, wat iedereen voor mij alleen maar onverstaanbare geroezemoes was kan ik nu veel van verstaan. Dit geldt niet alleen voor Nederlands gesproken tekst maar ook bv voor het Engels, Spaans en Frans. Het is natuurlijk niet zo dat ze tijdens de operatie mijn talenknobbel hebben aangeboord maar wel leuk. Trouwens ik versta nu ook woorden die niet ondertiteld worden zoals merci, merde enz. Wat ondetiteling betreft merk ik nu vaak dat het niet allemaal klopt. Vandaag naar de FC geweest, kan veel verstaan wat mijn vader zei, hij mij soms niet en dat herhalen steeds is best irritant hahaha..

Morgen de laatste afstelling en kentalisdagen, nu na 2 weken vindt ik zelf dat ik al aardig gewend ben, Dit komt vooral door het dragen, oefeningen zijn leuk maar de praktijk is toch wel het beste leermoment. Na een dag van werken vindt ik het trouwens heerlijk om even alleen het oude gehoorapp in te hebben, want dat is zo lekker rustig, zonder flauwekul ik ben erg blij dat ik deze keuze gemaakt heb, en dat ik het mij eigen gemaakt heb in zn korte tijd.

Rogier

maandag 28 maart 2011

Mooie dag

Een dikke week ben ik nu in bezit van de CI en nog steeds gaat het op rolletjes. Natuurlijk is het erg wennen en de geluiden zijn anders dan ik mijn hele leven gehoord heb. Maar toch ben ik erg tevreden over het resultaat tot nu toe. Voor ik de CI kreeg heb ik expres de verwachtingen laag gehouden, en eigenlijk verwachte ik een periode vol hoor ellende met gepiep, gekraak en andere toestanden wat bij een opnieuw leren horen komt kijken. Maar het tegendeel blijkt waar.

Ik kan talloze voorbeelden noemen maar zal jullie en ellenlange uitleg over hoe ik, lopende paarden, koffieautomaten, printers, telefoons, auto's, vliegtuigen, de huismus en sirenes nu hoor achterwege laten. Wel is het leuk om te melden dat ik afgelopen zondag veel van een verjaardag mee heb gekregen, sterker nog ik deed actief mee in gesprekken, en kon de mensen waar ik mee sprak verstaan. Mensen die me kennen weten dat die wel anders is geweest. Dit vind ik zelf toch wel een groot pluspunt!

Vandaag was het zover, de derde afstelling van de CI in het UMCG, ik verwacht eerdaags een gouden ziekenhuispasje te mogen ontvangen, want ze mogen mij wel een goldmemberpas geven zo langzamerhand. Er werd weer een en ander aan het apparaat veranderd, naar piepjes geluisterd en gekeken naar hoeveel woordjes ik kon verstaan die via boxen werden afgespeeld. Het resultaat mag er zijn!, maar liefst 70% had ik er goed! (en nee er is niet gegokt). Natuurlijk is het (nog) geen 10 maar als je bedenkt dat ik een week geleden nog 15 procent er van goed had is dit wel een verbetering.

Na de afstelling werd ik weer op Kentalis verwacht voor de 2de week van de gehoortraining (het juiste woord). Saar had weer leuke hooroefeningen klaar liggen, en dat ging wel aardig goed. Soms ging het even niet goed met bepaalde klanken maar Saar legde uit dat deze in de zelfde klankgroep zat en dat die klanken met een CI moeilijk uit elkaar te houden zijn. Daarna hebben we gekeken hoe het was met het verstaan van de televisie met en zonder ringleiding, dit ging beter met ringleiding, maar ook zonder kon ik er wel wat van maken. Gelukkig heb ik thuis nog een dvd-box van Flikken Maastricht, lijkt me goede oefenstof (zonder ondertiteling).

Later gingen we weer aan de slag met het kinderspel op de pc. Spelenderwijs geluiden herkennen, dit lukte wel aardig alleen waren er soms wel wat lastige dingen bij zoals geluiden van een stal met varkens of een water wat in een emmer liep. Met de CI kan je daar alles van maken. Daarna werd met het zelfde spel nog wat zinnetjes opgenoemd waarvan ik veel kon verstaan en letterlijk kon nazeggen!



Na de lunch oefenden we met de telefoon, eerst met een vast toestel waar op ringleiding zat. Het gesprek met Saar via de telefoon verliep goed, hier kon ik het meeste verstaan van haar vragen. Maar goed ik ben nu wel aan haar stem gewend en ze praat duidelijk en je bent er op voorbereidt. Later met mijn vader gebeld en de ringleiding geprobeerd wat ook wel goed ging, maar veel verschil merkte ik niet. Wel raakte ik soms in de war van sommige zinnen zoals, doet dit zeer?, dit is geen logische vraag om via de telefoon te stellen. Ook even geoefend met de mobiele telefoon, dat ging iets minder. Maar dat is ook weer een kwestie van oefenen en het gesprek leiden door bijvoorbeeld te vragen of ze de zin anders kunnen stellen. Intussen belde een van mijn zussen me op en hoorde haar voor het eerst via de CI. Dat was wel een grappige ervaring, ze klonk een beetje als Minnie Mouse, het meeste van Minnie Mouse kon ik verstaan. Eerder die had ik ook even met mijn andere zus gebeld, dus heb flink geoefend. Het telefoneren gaat eigenlijk wel goed.

Vandaag weer wat stapjes verder, het gaat lekker zo lekker zelfs dat ik straks misschien wel Cum-Laude slaag voor de gehoortrainingen! Daarvoor zal ik nog wel even flink moeten trainen, maar de basis is er!. Het is best een lang verslag(je) geworden maar er komt nu eenmaal veel bij het horen kijken!

Rogier

woensdag 23 maart 2011

Werk

Voor het eerst naar het werk geweest met de CI in, eigelijk vrijdag ook maar dat was maar van korte duur. Ik had mezelf voorgenomen wanneer het te gortig werd met de CI hem gewoon zal gaan wisselen met de gewone gehoorapp, want er ook al gaat het best goed er mag best wat opbouw in het gebruik ervan zitten. Op het werk was het natuurlijk weer een brei van nieuwe geluiden waarvan ik de meeste wel kon plaatsen. Sommige geluiden niet maar dat vroeg ik dan aan collega's wat het was en vaak bleek het hele gewone dingen te zijn. Apart was het wel om te horen dat wanneer je toegangspasje voor het slot van de deur een soort piepje afgaat. Die had ik nog nooit gehoord, zelfde geldt ook voor het piepje van de koffieautomaat. Het omroepsysteem voor het alarm kon ik gedeeltelijk volgen, dat was eerder onhoorbaar.

Met veel mensen gesproken, bij de een ging het wat beter dan bij de ander. Alleen merkte ik wel dat de CI nog niet zo goed is afgesteld op de Fryse taal, maar dat is niet erg! Het is een voordeel dat ik werkzaam ben in een grote organisatie je kan er goed oefenen met verschillende stemtypes en omgevingsgeluiden. De collega's houden er allemaal rekening mee en dat is wel fijn, ze vinden allemaal dat ik anders praat, wat duidelijker en ingetogender. Ik heb de CI eigelijk niet meer uit gedaan, alleen even bij het eten want dat was me toch even teveel van het goede maar dat was maar eventjes. Voor de rest van de werkdag is de CI aan gebleven. Nadat ik thuis gekomen was hem toch maar uitgedaan want was toch wel vermoeid en wilde nog even lekker muziek luisteren.

Rogier

dinsdag 22 maart 2011

Ui of Ei?

Gisteravond heb ik de CI niet zoveel meer in gedaan omdat ik wat moe was en er toch wel veel lawaai van de televisie, vaatwasser, koelkast, computer aanwezig was. Dat zijn dingen die een ander ook hoort maar ja als je het voor het eerst allemaal hoort is het best wel veel vindt ik zelf. Vandaag was het dag 2 van de oefeningen op Kentalis. Het werd weer flink oefenen met woordjes en stukjes tekst, dit ging me vandaag ook best goed af. De plaatsnamen herkennen/horen ging ook goed, van lutjesbroek tot Maastricht ik hoorde ze allemaal en dat in zinsvorm, alleen waar ik libie had moeten horen ging het even fout, maar ja dat hoorde natuurlijk ook niet in het rijtje thuis.

Saar ging nog een stapje verder door middel van een computerprogramma wat eigelijk voor kinderen bedoeld is. Woordjes werden via de computer afgespeeld en ik moest dan aangeven of de twee woordjes die genoemd werden gelijk aan elkaar waren of niet. In het begin ging dit uitermate goed, ik hoorde zelfs alle woordjes. Dit had ik zelf niet verwacht want geluid uit een computer is toch weer wat anders dan een mensenstem. Hier ging het wat mis met de woordjes EI en UI, dit soort woordjes horen (vooral met een ci) veel op elkaar en zijn dan moeilijk uit elkaar te houden. Maar volgens een stralende Saar had ik het kinderprogramma voor gevorderden (bijna) goed afgelegd.

Ei of Ui?


Na de lunch ben ik weer een stap verder gekomen, weer werden er verhaaltjes voorgelezen en ik moest dan vertellen waar het over ging. dit werd afgewisseld door Aline en mijn vader, dit ging op zich wel goed alleen hoorde ik mijn vader even wat minder. Ik denk zelf dat het een kwestie van wennen is. Later oefenden we een telefoongesprek en dat ging vrij goed, ik kon mijn vader vrij goed verstaan door een gewone telefoon die nog niet eens op zn hardst stond. We hebben zelfs een gesprek gevoerd en dat ging met de CI ook vrij goed, ik moet eerlijkheidshalve er wel bij zeggen dat ik dit zelf ook al thuis geprobeerd heb en toen ging het ook al aardig.

Het grappige is dat je hier niet alleen opnieuw leert horen, maar ook naar jezelf leert kijken, want ik heb wel eens de neiging om iets van een verhaal wat ik niet goed hoor zelf een invulling aan te geven. Sommige dingen zijn erg duidelijk in een context zoals je gaat naar de winkel voor een pak melk, ipv een bak melk. Maar in andere gevallen zal ik toch alerter moeten zijn en dan om duidelijkheid vragen. Maar goed dit hoort een beetje bij het nieuwe horen vindt ik. Al met al waren dit leerzame en eigelijk ook wel verrassende eerste dagen!.

Ik vind het tot nu toe dat het boven verwachting gaat, er zullen waarschijnelijk nog wel wat mindere dagen komen maar goed dat hoort erbij. Het geluid ben ik nog niet echt aan gewend, het hoort nog wat rommelig, blikkerig en heel anders natuurlijk maar dat heeft nog even tijd nodig....

Nu even de CI uit en even lekker hard naar Van Dik Hout l uisteren, het is zooo stil in mij!, of het toepasselijk is.......

Inmiddels is de tekst hier en daar aangepast, ik was toch wat vermoeiender dan ik dacht...

Rogier

maandag 21 maart 2011

Next step

Vanmorgen alweer naar het UMCG, dit keer voor de tweede afstelling van de CI en begin van de revalidatie bij Kentalis. De afgelopen dagen gingen best wel goed. Ik heb allerlei nieuwe dingen gehoord en veel geluiden op een andere manier morgen ervaren. Ik ben nog aan het begin van het hele revalidatieproces, al moet ik zeggen dat ik revalidatie wel een beetje groot woord vindt. In het ziekenhuis waren ze positief verrast over het feit dat ik al zoveel kon horen in die korte tijd. Na dat de CI weer wat anders/beter was afgesteld ging ik samen met mijn vader naar het CI-huis van Kentalis in Haren.

Ik kreeg bijna alles mee van het gesprek en het lijkt eigelijk steeds beter te gaan. De oefingen liepen in het beging vrij goed. Zonder spraakafzien had ik de meeste woorden goed. Later ging het iets minder, vooral met de woorden Groen en Grijs ging het wel es mis. Maar Volgens Saar was dit niet zo gek omdat de klanken wat uitspraak vrij dicht bij elkaar liggen. Wat betreft de dieren uit de dierentuin moet ik maar nodig eens weer naar een dierentuin want daarin ging het ook wel es mis, bruine beer werd al gauw mevrouw boer, en bij sommige woorden zoals fazant werd ik aan twijfelen gebracht, want tja een fazant vindt je toch niet terug in een dierentuin? Het waren eigelijk kleinere dingen wat niet goed ging, maar goed voor een eerste oefendag is het al met al een (heel) mooi resultaat.

Vandaag de Ci de hele ochtend in gehouden!

wordt vervolgd!

zaterdag 19 maart 2011

I like birds


Vandaag heb ik de CI met tusenpozen aangehad, want het geluid is toch erg verschillend met wat ik gehoord heb en alles klinkt zo anders. Dus draag ik hem met tussenpozen. Gisteravond heb ik nog gebeld ermee, en dat ging redelijk goed. Ik had mijn ouders gebeld en de een kon ik beter verstaan dan de ander maar goed dat al na nog geen dag! Soms denk ik dat de CI stoort want hij maakt nog wel eens wat geluidjes, maar dat zijn natuurlijk omgevingsgeluiden welke ik nooit gehoord heb eerder. Als mijn raam dicht zit voor kreeg ik nooit wat mee van het verkeerd (zware voertuigen uitgezonderd) Maar nu krijg ik elk voertuig wat er langs gaat mee, en dat is wel wennen. Het plassen is alsof het van gigantische hoogte met een enorme kracht naar benenden stort. Grappig is ook dat ik de klok in de slaapkamer weer hoor, zelf dacht ik een aantal jaren geleden dat deze er zelf mee was opgehouden maar hij doet het dus nog ...

Vandaag ook naar buiten geweest en naar de winkel geweest, alle geluiden die ik hoor zijn anders, en dat zijn er veel! In de winkel hoor ik al iemand met zn winkelkarretje (zn plastic geval) al van ver af aan komen. Ik hoorde ook precies wat de dame achter de kassa tegen me zei, namelijk 15,22 aub, dat hoordt ik ook nooit precies. Mijn eigen ademhaling hoor ik nu ook en dat is wel een aparte gewaarwording. Toen ik van de winkel terug liep door het Noorderplantsoen dacht ik steeds van wat hoor ik nu? Ik kon het eerst niet thuisbrengen maar naar een paar minuten begreep ik het , het waren vogeltjes en die had ik al jaren niet meer gehoord!!! Het is nu niet de bedoeling dat ik hier alles op ga noemen van wat ik ineens hoor maar tis meer even om het idee.
Ik ben er nog lang niet maar ben al flink op de goeie weg!

I like bird!

vrijdag 18 maart 2011

D-DAY

Na een onrustige nacht werd het eindelijk licht zoals op alle dagen. Vrijdag 18 maart een bijzndere dag want het uitwendige gedeelte van de CI werd aangesloten. De nacht slecht geslapen en eigelijk al de hele week al flink mee bezig geweest. Ikke zenuwachtig?, nee hoor want de fc hoef pas zaterdag te voetballen. Of mensen die me succes wensten voor vrijdag, dan zei ik meestal waarom? wat is er vrijdag dan? Maar goed de smoesjes kunnen weer in de la want vandaag was het zover!

De dag ervoor toch even contact gezocht voor het geval dat de foutenparade met betrekking tot de afspraken nog niet voorbij was. Maar gelukkig bleek alles in orde te zijn en daar was ik dan alweer voor de zoveelste keer in het UMCG, als kind aan huis liep ik op autmatische piloot naar de KNO afdeling. Mijn pa was er al en dat veel te vroeg, en dat is wel grappig want meneer is meestal aardig rustig met veel zaken. Als 2 zenuwachtige jochies zaten we te wachten tot ik opgeroepen werd. Gelukkig duurde het niet lang.

I got him!


Eenmaal in het kamertje zag ik een aardige reiskoffertje vol met spullen, en het werd me uitgelegd dat ik deze meekreeg met alle spullen erin, en dat alleen voro het horen !! Maar goed overal heb je een snoertje en dingetjes voor tegenwoordig dus dan is een koffer wel snel gevuld. Er zit zelfs een afstandbediening bij. Ik had voor de Ci voor de kleur zwart gekozen met aan de bovenkant een metalicstreepje. Met die keuze was ik erg blij mee, het zag er echt mooi en strak uit.

Na wat gefriemel met wat bedrading en instellen van de ci kreeg ik hem op. Ik hoorde nog niets en het werd steeds spannder. Ik geloof dat ik op het puntje van mijn stoel zat. He daar hoor ik wat, nou ja horen het was een al gerommel en gekraak. Ik zag dat er tegen mij gepraat werd maar kon er niets van maken, het gezegde werd nog vertaald in gepiep, gerommel en gekraak. Hier had ik al rekening mee gehouden want ik had me al goed laten voorlichten door anderen met een CI. Even gingen we terug naar de kleuterschool, als een klein jochie moest ik maan-dag en don-der-dag opzeggen. Nog steeds gepiep, ineens werd het anders, de man die de boel aansloot sprak tegen mij en ik kon er wat vanmaken, nog niet alles van de zin maar toch al heel wat! Daarna kon ik met de CI de dame die erbij was verstaan. Mijn pa inmiddels al zodanig opgewonden alsof zijn eerste kleinkind was gebeuren spraak tegen mij, nou ja sprak door de CI leek het net of hij de boel bij elkaar schreeuwde. Dat was natuurlijk niet zo, maar zo klonk het wel.

Het geluid is natuurlijk niet wat ik gewend was, het klonk wat blikkerig, computerachtig, maar goed dat is normaal, en zoals ik gehoord heb de laatste jaren was ook niet veel soeps meer. Na de instalatie gingen we nog even koffie drinken in het UMCG en dat deden we bij de waterval (voor de mensen die bekend zijn in het umcg) Mensen, ik hoorde het gekletterd van het water net alsof ik naast een of andere grote waterval stond in zuid-amerika. opeens hoorde ik met veel lawaai zn golfkarretje aan komen rijden. Deze geluiden heb ik daarvoor nooit echt gehoord. Trouwens het lawaai van het karretje had alles kunnen zijn, dus het geluid was nog niet te koppelen aan een voorwerp. Daarna ben ik nog even op het werk geweest maar dat was niet echt een goed idee, veel te veel geluiden ineens. Ik hoorde me zelf nu ook tikken op het toetsenbord en niet alleen van mij maar ook van mijn andere 2 collega's die er op dat moment waren! Dus maar snel naar huis gegaan om rustig te wennen aan alles.

Kortom weer een grote stap gezet!




dinsdag 22 februari 2011

Eventjes Mono...



Vandaag is het een week geleden dat ik in het ziekenhuis bij lag te komen van de ingreep. Nu een week later ben ik weer in het ziekenhuis om de hechtingen en tampon uit het oor te laten halen. Dit keer niet al te lang gewacht in en dat mag ook wel es gezegd worden. Bij de meeste afspraken is uitloop van een half uur niet echt uitzonderlijk, maar ja je wordt geholpen en dat kunnen ze in veel andere landen niet zeggen. Maar enfin was snel aan de beurt en even zo snel waren de hechtingen verwijderd zag er mooi uit dus met andere woorden geen complicaties. De tampon wat meer een grote lange wat was van een halve meter lang was er ook vlot uit, en nee verder werd er niets uit het oor getoverd. Het lucht tussen huid en schedel was inmiddels ook verdwenen.



Voor de ingreep werd er gezegd dat er een kleine kans was dat een deel van mijn restgehoor in het linker oor gespaard zal blijven. Dat is niet gelukt ik deed het gehoor apparaat in zondat dat ik maar ook iets hoorde. Ik had er op gerekend maar het is toch een beetje een rare gewaarwording van bijna een heel leven lang elke ochtend je gehoorapp in te doen en ineens blijft het stil. Maar nog eventjes wachten en het komt weer terug. Op een hele andere manier dat wel maar de verwachtingen zijn dat dit veel beter zal zijn een soort wederopstanding dus. Het gehoorapparaat is voltooid verleden tijd, het is met pensioen. In het ziekenhuis hebben ze hem al ten ruste gelegd in een mooie doorzichtig potje met voldoende plaats voor mijn rechter gehoorapparaat terzijndertijd..





Nu is het de zaak weer een beetje een normaal ritme te krijgen. Morgen naar mijn eigen stek en dat zal wel wennen worden na alle goede zorgen van mijn ouders.