The good old times

The good old times zijn terug gekomen, nou ja gedeeltelijk dan. Het lopen gaat steeds beter, de rondjes in het park worden steeds sneller en beter. Ik denk dat ik wat basistempo tijden het hardlopen weinig tot niets heb ingeleverd. Wel moet ik zeggen dat wanneer ik er echt voor ga (dus op toptempo) het van alle kanten op zwiepert, het is net alsof je dan een te zwaar beladen vrachtwagen bestuurd. Het verbaasd me enigszins dat ik nog niet aan de kant ben gezet wegens te zware lading. Maar hoe vaker ik zal lopen des te minder ik daar last van zal hebben. Nog even en het loopt weer zoals het was, en dat moet ook nodig want hardlopen is nu eenmaal heerlijk!! Het hardlopen maakt je hoofd leeg en als je dan thuis komt na flink gelopen te hebben heb je echt een soort van hoogtepunt! Ik kan me de dagen nog herinneren dat ik 3 uren achtereen liep, door de mooiste stukjes natuurschoon en dat met weer of geen weer. Nu is het effe dichtbij huis, namelijk het noorderplantsoen. Het is toch niets heerlijkers dan door de modder te stampen in het Noorderplantsoen, en dat het liefst met wat regen erbij. De gehoorapp gaat dan in een plastic puutje maar dat neemt het lekkere gevoel niet weg! Al geeft het wegstoppen van de CI of gehoorapp wel wat problemen, want eens een keer sprak een leuke dame me aan in het Noorderplantsoen,tja als je dan je hoormiddelen in een plasticpuutje hebt zitten schiet je er niets mee op. Insha'Allah, zeggen we dan, zoals God het wil, en die wilde duidelijk niet dat ik met vrouwelijk schoon in contact kwam. Die beste God had vast bedacht dat ik eerst beter aan mijn conditie kon gaan werken. Eigenlijk heeft hij groot gelijk!!! Beetje bij beetje gaat het lopen helemaal weer de goede kant op, het heeft even tijd nodig maar ja die neem ik dan ook rustig!


Naast het lopen kwam er ook nog iets anders uit de old good times voorbij draven. Ik heb het nu over een computerspelletje, en wel mijn allereerste computerspelletje ooit. Ik praat nu over de commandore 64. Juist, een computer uit de steentijdperk, waarbij je een spelletje moest inladen met een cassetterecorder. Het inladen van zn spelletje duurde dan ongeveer 10 minuten, Ja het is echt waar!! Mijn allereerste spelletje op een computer was blue max (1983). Het is een vliegspel waarbij je van alles moet platgooien, een stom oorlogsspelletje. Het blonk uit in zijn eenvoud, wat gebouwtjes, vliegtuigjes en minimale graphics en dat was urenlang spelplezier. Het heeft maar liefst 64 k RAM. Volgens mij heeft mijn Phone (waar ik ook eens op bel) meer geheugen!. Per toeval ontdekte ik het spelletje op internet en sindsdien probeer ik mijn scores uit 1988 te evenaren maar ik kan je wel vertellen dat het niet zonder slag of stoot gaat......

The Good old times are back!……………..

Puutjedag

Het was een heerlijke Zondag, de zomer liet zich eindelijk weer eventjes van zijn goede kant zien. Omdat ik het nogal te doen heb met de Grieken en hun financiële huishouding besloot ik weer es bij Fortuna (de beste Griek van Groningen) eten te halen. Omdat het altijd even wat tijd kost om een overheerlijke mixed grill klaar te maken besloot ik buiten te wachten met een ouzo. Ik voelde dan ook helemaal een echte Griek, want volgens een of andere branieschopper in Den Haag doen de Grieken in hun land zelf niets anders dan zitten onder een boom en ouzootjes drinken! Nou deze Grieken hier heb ik dat nog niet zien doen, tja alleen koffie en fris maar ja dat is heel wat anders….

Maar goed ik zat te wachten op deze hele mooie dag, en toen ik zo al die mensen die voorbij kwamen op hun fietsen, scooters, lopende of anders viel me een ding op. Bijna iedereen en dan bedoel ik ook echt bijna iedereen had een plastic puutje (Gronings voor een plastic zakje) bij zich. Het is altijd wel handig van die gedrukte puutjes want dan zie je meteen waar men het eten weg heeft gehaald. De ene had zijn eten weg bij Chinees Chung Lang, de andere Chung long en om het nog effe moeilijker te maken de patatboer is sinds jaren ook een Chinees alleen die puutjes kan ik niet lezen omdat men ze altijd binnenstebuiten gebruikt, net alsof men zich er voor schaamt, schamen ze zich omdat ze alweer patat eten of zal het een soort schaamte zijn omdat de Chinezen een typisch Hollands iets afgepakt hebben?.

Dat gesjouw op Zondag met een puutje door mensen die geen zin hebben om te koken omdat het Zondag is of in dit geval het erg mooi weer was. Het is erg makkelijk om een puutje te gebruiken, maar toch zet het gebruik van een puutje je aan het denken. Als je al die puutjes die je zelf alleen al gebruikt op jaarbasis bij elkaar legt zullen de meesten er op zijn minst van opkijken dat het er zoveel zijn! En dat is dan nog maar een persoon, de buren, zussen, broers enzo komen daar nog bij!. Maar dat is ook niet zo gek, want in de meeste winkels vragen ze beleefd of het in een puutje moet. Eigenlijk is dat helemaal fout, want bijvoorbeeld op de Stille Oceaan, tussen San Francisco en Hawaï, drijft een serie vreemde objecten. Het is een soort eiland, tien jaar geleden ontdekt, die minstens zo groot is als Frankrijk, Spanje en Portugal samen!!!. Het gaat om een kolossale drijvende hoeveelheid plastic. Afvalplastic om precies te zijn, voornamelijk afkomstig van de stranden van de Amerikaanse westkust. Dit is nog maar een voorbeeld wat puutjes met de aarde kan doen, hoeveel puutjes mogen dat wel niet zijn? We moeten ons gaan schamen, want met al die puutjes op Zondag helpen wij onze moeder aarde om zeep!

Ik zie een blondine haastig voorbij fietsen met een puutje, zal ze het weten?, misschien weet ze het al en fiets daarom zo hard om de wereld te redden? Ik zie een oud vrouwtje met ene rollator voorbij schuiven met jawel een puutje voorop, het gaat allemaal erg langzaam maar ach haar tijd is toch eerdaags gekomen, ik zie het gewoon aan haar ogen en ze schuifelt rustig door. Dan zie ik een man voor komen fietsen en die heeft maar liefst beide fietstassen volgepropt met plastic puutjes met daarin wat eetbaars. Kan het die man echt niets schelen dat de aarde zo wel heel snel aan zijn einde komt? Lang kijk ik die man na, intussen zie ik flitsen van boze klein en achterkleinkinderen voor me, ze zijn boos op mij want ergens ver in de toekomst is de aarde zo verkloot dat zij nooit maar dan ook nooit buiten kunnen spelen en opa heeft er niets tegen gedaan! Even overweeg ik de leidingen door te laten knippen bij de dokter morgen, dan maar geen kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en ga zo maar door. Beter zo dan al die boze kinderblikken later, maar al snel wordt ik uit deze overpeinzing gehaald, een van de dames van Fortuna staat voor me met mijn puutje, en snel maak ik (beschaamd dat ik ben) dat ik wegkom……

Dus puut verstandig of puut niet….

RIP Clarence Clemons

The happy Apple family

Vandaag overstag gegaan, al weken liep ik rond te kijken naar een telefoon of beter gezegd een smartphone en om nog helemaal goed te zeggen een I-Phone. Ik deed het al een tijdje weer met moeders tweedehandsje, geloof het of niet maar mijn moeder loopt met dit soort dingen ver op mij vooruit. Zo was zij ook eerder dan mij actief op hyves, en daarom was ik altijd (onterecht) van mening dat die H van Hyves stond voor Huismoeders. Ook met de smartphone en mobiel internet liep ze weer voorop. logischerwijs kon ik dus niet achterblijven, want het is toch wel een beetje vreemd wanneer je bij je ouders bent en ze begint allerlei kreten te roepen wat met die phone van haar te maken heeft. Juist dan wil je gewoon mee lopen kreten. Dus ik eerst op vooronderzoek uit, maar mensen toch!!, het is toch wel erg gesteld met al die wannabees die denken alles te weten over (alle) telefoons. Als je de beoordelingen van de verschillende smartphones mag je wel erg ongerust gaan maken. De ene model werd totaal de hemel in geprezen en de ander totaal de grond in getrapt want daar zit 2 mb minder in. Je zal haast zeggen dat die lui zich lopen af te rukken als ze het over hun telefoon hebben. Maar volgens mij is en blijf het maar een phone toch?

De prijzen van de prijs van een Iphone ligt net als een vat ruwe olie niet vast, het schommelt nogal. Afgelopen maandag was de Iphone nog te verkrijgen in combi met abbo voor 100 euro, een dag later is er 50 euro boven op gedaan. Die dingen werden toch niet in Japan gemaakt?, zodat die verhoging ten bate komt voor de slachtoffers van de aarbeving aldaar? Maar nee, gemaakt in China (gezien op de doos) maar ook daar gebeurt voldoende wat die prijsschommelingen nodig maakt. Maar goed ik toog rond 4 uur (drukste punt van de dag in de stad op een zaterdag) naar DE belwinkel waar ik al 3 keer eerder was geweest. Twee keer eerder werd ik geholpen door dezelfde leuke dame, dat ze Marion heet toe er natuurlijk even niet aan toe. Ze herkende mij en dat was natuurlijk al een goed teken, maar waarschijnlijker is het dat ze de CI aanzag voor iets Applesachtig en dat maakt indruk. Het was snel geregeld en dat ook nog eens voor een leuke prijs.

Thuis was ik er even wat langer mee bezig, maar ja het is een soort familietrekje dat je de handleidingen niet leest. Marion van de belwinkel had alles haarfijn uitgelegd maar ja niet goed opgelet natuurlijk. De Iphone zelf zat in een belachelijk klein doosje, het was niet veel groter dan een pak boter. Ik dacht echt toen de dame weer terug kwam dat ze haar sigaretten had gehaald om even te gaan roken. Maar gelukkig bleek het tegendeel waar te zijn.



Ik verbond de Iphone met de pc en er gebeurde niets, paar keer herhaald maar niets. Toen kwam ik met het goeie idee om de instructies maar even te lezen en verhip daar stond toch echt van download dit en dat op je pc alvorens je de Iphone aansluit. Nadat dit gebeurd was was de rest een fluitje van een cent. Maar dan wat had Marion van de belwinkel nog maar gezegd over de contactpersonen op je oude simkaart?? Tja goeie vraag, de oude simkaart deed het niet meer oeps.... Maar dan schiet me toch iets weer te binnen over lezen van beschrijvingen enz, en ook hier doe ik dat weer. 5 minuten later zit ik al weer gretig te smsen met wat contactpersonen.....

Zo zie je maar weer dat elke boerenlul een smartphone opgestart krijgt, en het concept van de Iphone is natuurlijk ook niet voor niets in Amerika bedacht en al dat ge-DOWN-load is er ook niet voor niets natuurlijk. De eerste indrukken zijn erg goed, het is wel heel iets anders dan zn gewone mobiel maar dat is effe de eerste gewenning. Ligt lekker in de hand en heb al een aantal applicaties zoals hyves, nu.nl, fokkesukke enz kunnen downloaden. Het is wel een beetje als je ziel verkopen aan Apple maar ja de een gaat bij de scientology en de ander bij de happy Apple family. Heb mij in een avondje de I phone al aardig eigen gemaakt. Dus de competitie met moeders dr HTC kan morgen beginnen!!!

Weer een stapje verder in de smartwereld.....

Ich habe es gewusst

Er is de laatste dagen veel te doen om de komkommer. Er schijnt een of andere heerlijke (EHEC) bacterie in of op de komkommer te zitten. Daar maak ik mij als echte saladeliefhebber grote zorgen om. De ellende is in Duitsland begonnen lijkt het. Beter gezegd de Duitsers gaven de Spanjaarden de schuld. Dat is slim van de Duitsers want zo leggen ze de schuld bij een ander en zij zelf kunnen hard roepen ‘’ Wir haben es nicht gewusst ‘’ bekend verhaal?. Iets of wat moet toch de schuld krijgen. De komkommermarkt is ingestort, en velen zijn vernietigd, en ook dit klinkt naar Duitse begrippen weer akelig bekend. De Spanjaarden hebben het zelf een beetje in de hand gewerkt doordat er een Nederlandse komkommerteler in Spanje (ja begrijpen jullie het nog) meteen heel hard riep dat de komkommers van de vrachtwagen waren gevallen. Nou dat moet haast wel een Rotterdammer zijn geweest, want daar in de haven valt bijna alles van de vrachtwagen dus ook komkommers.

Intussen blijft het nog steeds onduidelijk waar de bacterie nu precies vandaan komt. Zelf denk ik gewoon dat het hele legertje goedkope arbeidskrachten uit voormalige Oostbloklanden die de komkommers inpakten waren vergeten hun handjes te wassen na het toiletteren. Nu betrap ik mij zelf op de Duitse denkwijze, fout !!!!!, maar ja dat is de gemakkelijkste weg nu eenmaal. Totaal niet eerlijk tegen over die hardwerkende te laagbetaalde werknemers. Het kan net zo goed van een of andere stinkfabriek uit het Ruhrgebied komen. Alles kan maar intussen eet ik nog met grote angst mijn salades maar eigenlijk is het toch spannend. Vergelijk het maar es als je als kind zijnde wedstrijdjes doet wie het tot op het laatst voor een voortrazende trein het spoor durft over te steken! Komkommer eten is net zo spannend!, poep ik morgen bloed?, liggen mijn darmen straks zodanig in de knoop dat men weken bezig is met het ontknopen ervan? De een steekt voor een trein nog snel over, en een ander eet Komkommer. Alle voorzorgsmaatregelen zijn genomen zodat ik later niet kan zeggen Ich habe es nicht gewusst!

Dus komkommer veilig of komkommer niet!!

Godenzoon

Op 21 mei 2011 zal volgens een of ander religieuze gek genaamd Harold Camping de wereld vergaan. Deze man had al zijn wiskundige kennis van de basisschool gebruikt om tot de bovenstaande datum te komen. Al zijn berekeningen ten spijt bleef de wereld gelukkig ook na 21 mei 2011 doordraaien. Er kwamen geen niets ontziende regenbuien, branden, aardverschuivingen en ander natuur leed op de aarde af. Ook kwam er geen zoon van God terug op aarde, en vooral bij het laatste zat die meneer Camping goed fout. Hoe ik dit weet dat is vrij eenvoudig te verklaren want ik heb gisteravond op 28 mei 2011 zelf met eigen ogen gezien dat de zoon van God al op onze aarde is! Jawel dames en heren, hij is al lang en breed op onze aarde terug gekeerd en ik ben heus niet de enige die hem gezien heeft! De hele wereld heeft hem kunnen aanschouwen en dat wonderlijke aanschouwen begon om 20:45 plaatselijke tijd. Het mag voor iedereen nu wel duidelijk zijn dat ik het heb over

Lionel Andrés Messi

Afgelopen Zaterdag bleek duidelijk dat hij van boven af is gezonden om ons allen te laten zien hoe het voetballen hoort te zijn! Voetballen zoals God het bedoeld heeft. Zijn onnavolgbare acties, dribbels en passes slopen de verdedigingswerken van menig tegenstander. Niet alleen zijn individuele acties zijn boven fenomaal maar ook zijn inzet voor het team is bijzonder te noemen. De grote openbaring vond dus afgelopen Zaterdag tegen Manchester United plaats, Messi en de zijnen wonnen met 3-1 waarvan het tweede doelpunt van Messi zelf grote klasse was. Tranen van blijdschap biggelen over mijn wangen bij het zien van zijn acties, welke soms zo snel gaan dat je ogen te kort komt, tik tik en dat was weer een driehoekje en zo gaat het eindeloos door.

Eigenlijk zouden ze de beelden van deze Godenzoon vertraagd moeten uitzenden zodat iedereen het mee krijgt. Geadoreerd probeerde ik via de tv met mijn vingertoppen de benen van Messi aan te raken,maar helaas hij gaat te snel. Messi doet gevestigde namen als Johan Cruijff, Diego Maradonna, Harris Huizingh en Pele verbleken. Een opstanding als deze gebeurt je maar eens in je leven, dus ga genieten van deze godenzoon want voor je het weet is het te laat en wordt het geofferd om een of andere Spaanse schuld af te lossen.

Rogier

De CI top bereikt?

Vandaag maar weer eens naar Kentalis geweest, het was immers al weer wat weekjes geleden dat ik er voor laatst was geweest om te oefenen. Revalideren zoals sommigen dat zo graag willen horen is natuurlijk een beter woord. Samen met Saar besprak ik mijn hoorervaringen van de afgelopen tijd, hoe de mensen om me heen het ervaren. Dit is eigenlijk nog steeds een erg positief succesverhaal, want het is nog steeds een groot succes vindt ik zelf. Niet alleen ik maar ook anderen om me heen vinden dit. Ik vraag niet of nauwelijks nog om herhaling en communicatief ben ik er dus veel sterker door geworden. Natuurlijk had ik altijd mondje wel op de goeie plek, maar een gesprek liep vaak wat stroef doordat ik het niet goed hoorde en steeds om herhaling moest vragen. Niet alleen het horen is er erg op vooruit gegaan maar ook mijn eigen uitspraak is er door verbeterd. Wat ik ook een enorm pluspunt vindt is het horen van de teksten van muziek of film (zie mijn eerdere berichten hierover), dat was eerst allemaal geroezemoes nu kan ik veel dingen letterlijk verstaan. Zo kan ik nog wel even doorgaan met de pluspunten en het lijkt me niet handig om alles hier te gaan benoemen wat ik nu zoal hoor met de CI, dat zullen de buurtjes niet zo heel fijn vinden.

Zijn er dan ook minpunten te noteren?, in sommige gevallen kan je zeggen dat ik TE VEEL hoor, tja dat kan ineens ook. Doordat ik beter ben gaan horen hoor ik nu ook allerlei bijgeluiden die je vaak in een stad kan treffen. Dit was in het begin wel eventjes wennen. Na verloop van tijd weet je het te negeren of zijn de geluiden zo gewoon geworden dat je ze niet meer hoort. Zo hoorde ik al jaren de tikken van de klok niet meer, sinds ik de CI heb is dat wel het geval, in het begin was dat best wel hinderlijk maar nu is het al zo dat me er voor moet concentreren wil ik het geluid horen. Laten we er maar ophouden dat alles went zelfs een vent met een CI.

Het was weer tijd voor de oefeningen, en daar keek ik natuurlijk wel naar uit want het lijkt erop dat sinds ik de CI heb een echte strebertje ben geworden. We oefenden het verstaan van woordjes, eerst met alleen CI daarna met gehoorapp erbij en daarna zonder niets. De uitkomst was min of meer verrassend te noemen, om een beeld te geven van hoe deze oefeningen zoal verliepen een korte samenvatting. Waar ik de vorige keren een aardig hoge score had met alleen spraak afzien (dus zonder gehoorapp) was het dit keer wat minder, dat was deels verklaarbaar door het feit dat ik wat ((on)bewust) afgeleid was. Maar dit houdt wel in dat ik steeds minder het spraak afzien nodig ben en dat is natuurlijk ook mooi meegenomen. De andere 2 oefeningen waren ook vrij goed te noemen. Maar het spannendste onderdeel kwam nog namelijk het letterlijk nazeggen van een tekst. Dit keer ging het over de walvisjacht, en omdat ik dit zo boeiend vond gingen we daar met een rap tempo doorheen. Het eerste gedeelte waren 80 woorden in een minuut, het tweede gedeelte zonder spraak afzien iets minder maar toch zodanig dat we de hele tekst doorkwamen en had zelfs nog 14 seconden over. NIEUW RECORD!!, of het is een WR is mij (nog) niet bekend. Vorige keer lag dit gemiddeld rond de 60 woorden ter indicatie. Volgens Saar was dit ook de top, want sneller kon er niet voorgelezen worden en de tekst was dan anders ook te kort. Volgende keer maar gewoon uit een boek? Eigenlijk ben ik eerst wel klaar met al die oefeningen!

Op 24 oktober 2010 werd het CI-traject opgestart, en als je kijkt hoe snel alles verlopen is ben ik daar zelf nog wel eens verbaasd over. De onderzoeken, de operatie (waarvan het herstel ook erg snel verliep) en dan voornamelijk over tijd die ik nodig had om gewend te raken aan de CI, en dat is razendsnel gegaan. Het is net als een goed boek welke je in 2 nachten uit leest, een boek waarbij je meteen vanaf bladzijde 1 in het verhaal zit, zo is het eigenlijk ook gegaan met de CI. Het slagen van het CI-traject heeft grotendeels met je eigen instelling te maken, natuurlijk is het een slagen van de operatieve ingreep niet iets wat je met je instelling kan beïnvloeden maar voor de rest kan dit wel. Dit is op een bepaald punt ook wel te relativeren maar ik denk dat wanneer ik een zeer hoge verwachtingen van de CI zal hebben gehad en alles vanuit een wat negatievere houding bekeken zal hebben het toch iets anders zal verlopen zijn. Ik had de verwachtingen van te voren laag gehouden, waardoor er veel extra pluspunten te noteren viel. Als ik puur naar mij zelf kijk heb ik mede door mijn positieve instelling en doorzettingsvermogen dit traject persoonlijk tot een groot succes gemaakt.

Nu maar eens naar die uil gaan luisteren die zich ergens in het Noorderplantsoen verborgen houdt, want het oehoegeroep van de uil heb ik nog niet waargenomen met mijn CI. Daarnaast op zoek naar nieuwere uitdagingen, taalcursus Spaans? bueno oir con CI!!, Toubkalgebergte beklimmen?, het zal zomaar kunnen een ding is zeker met een CI is geen berg voor mij te hoog!

Ten slotte wil ik (als echte verhaaltjesschrijver) de volgende personen bedanken wie mij (in)direct hebben geholpen op weg naar het nieuwe horen

- Familie, in het bijzonder mijn ouders
- De dames van Kentalis, Saar, Vanessa, Aline, mevr. Bouma.
- Het CI-team van het UMCG
- Dr. Free (wie mij geopereerd heeft)
- De dame met die mooie ogen (welke mij onder narcose bracht)
- De Verpleging van KNO afdeling
- Mijn collega’s
- Dineke (voor alle informatie)

Natuurlijk ben ik wat mensen vergeten, maar wees niet getreurd ook diegene wil ik bedanken, wil je er perse bij staan stuur dan even een mailtje……

Rogier

De CI en ik

18 maart lijkt al weer een eeuwigheid geleden, het was de dag dat ik de CI aangesloten kreeg. Sinds begin april ben ik vrij man, hoef niet regelmatig meer naar het ziekenhuis en/of Kentalis. Het is allemaal al zo gewend en normaal geworden dat ik me soms wel es afvraag of ze daar nog wel weten wie ik ben. Het succes van de CI blijft eigelijk voortduren, ik waan me wat horen betreft in de Champions League, ik kan weer mee doen met de grote jongens nadat ik toch een aantal jaren flink gekwakkeld heb in de Jupiler League waar ik nog net geen punt aftrek kreeg voor elk niet goed verstaand woord.

Ik had in deze periode wel een soort terugslagje of dipje verwacht wat het horen betreft. Dit gebeurd bij de besten die champions League spelen. Met een CI blijf ik natuurlijk ook slechthorend, het is natuurlijk niet zo dat ik ineens een supergehoor waarmee ik alles hoor. Maar wat ik meer hoor is al zo ontzettend veel. Teveel om zo even op te noemen, veel dingen zijn voor goedhorende mensen zo van zelfsprekend. De vogeltjes wat ik al eens als voorbeeld hebt gebruikt, eerst was het geluid (van de vogels) zo hard net alsof ze alle aandacht wilden. Intussen is dat wat meer op de achtergrond, denk dat het te maken had met gewenning. Ik hoor hier ook veel verschillende vogelgeluiden dus het kan zomaar zijn dat ik een x bij een of ander programma zit omdat ik met mijn gehoor de zeer zeldzame baltimoretroepiaal (bestaat echt) die alleen in Zuid-Amerika voorkomt in het plantsoen heb gespot. Het fluitje van de scheids bij het voetballen (ik kijk alleen) hoor ik nu ook, dus een Carrière switch is niet ondenkbaar geworden. Ik zit zelf dan te denken aan Barcelona ofzo...

Ook op het werkgebied gaat het prima, de komende tijd wil ik weer wat meer werkzaamheden via de telefoon afhandelen, dit heb ik tot nu toe stapgewijs gedaan (omdat ik anders zo op 30 gesprekken per dag zit) dus hierin ga ik ook weer wat stappen zetten. De CI in rumoerige omgeving zoals een bijeenkomst met veel mensen valt me erg mee. Ik kan het meest zo volgen wel heb ik dan op rechts mn gewone gehoorapp nog in, maar dat is puur omdat ik het prettig vindt om te weten waar het geluid vandaan komt. Bij mij speelt de slechtziendheid hierin een wat grotere rol dan bij iemand die alleen slechthorend is. Het oude gehoorapp is eigelijk alleen maar een soort handige bijproduct geworden voor sommige situaties, het is zeker niet zo dat je perse zoals bij voetbalschoenen een rechter en een linker nodig bent, tenminste op dit moment nog niet. Of er een tweede komt of niet zal de toekomst moeten uitwijzen.

Intussen blijf ik gewoon in de champions League......

Rogier

Genoorderzond

Ik Noorderzon
HIJ Noorderzond
JIJ Noorderzond
WIJ Noorderzonnen
Hunnie hebben genoorderzond



en dat allemaal in mijn tuin....

Het waren heerlijke dagen in mijn tuin. Elk jaar lijken meer mensen de weg te vinden naar het Noorderplantsoen. Het is vooral bij studenten helemaal in lijkt het, velen roepen al over een tweede vondelpark en ik denk dat ik de komende maanden er vaak zal zitten! Een korte fotoreportage...

De volle speelweide, er liggen zelfs figuren op het uitlaatveld

live muziek aanwezig

Gelukkig ben ik NIET op de fiets

For ever Shining

DICK

waakzaam en dienstbaar

13-04-2011

Het nieuwe horen

Deze week alweer de laatste ronde van instellen op umcg en oefenen op Kentalis. De CI werd weer wat anders ingesteld en de test met woordjes werd natuurlijk ook niet overgeslagen. Ik ben 3 weken geleden begonnen met een score van 15 procent, vorige week was het al opgelopen naar een 70 procent score. Dat was al een vrij hoge score (vind ik zelf) Maar vandaag werd er een score behaald van maar liefst 85 procent! Het is natuurlijk geen tien maar een score als deze levert natuurlijk alleen maar blije gezichten op. Ik hoor duidelijk veel meer, dat was ook wel gebleken uit de gehoortesten (de piepjestest). Tijdens deze test bleef ik maar drukken op het knopje als ik weer eens een aantal piepjes hoorde, dat was in het kort verleden wel erg anders. Toen had ik het idee dat ze zomaar gestopt waren met de testjes maar ja als je een lange reeks van tonen niet hoort kan je lang wachten. Maar goed dat is verleden tijd.

Na het bezoekje in het UMCG weer richting Kentalis gegaan waar de koffie weer klaar stond. Eerst was er een gesprek met waarin werd ingegaan op thuis en werk situatie, wat nuttige informatie hierover meegekregen. Daarna werden er nog wat testjes gedaan waarbij ook de testjes die ik eerder tijdens het vooronderzoek (het kentalis-vooronderzoek) heb afgelegd. Hierbij waren de scores ook zeer goed te noemen, maar het ging ook allemaal zo goed dat ik hier ook niet anders dan een positief resultaat verwachte. We hebben ook even de tas met onderdelen bekeken die ik bij de CI heb mogen ontvangen. Kan voor elke dag een andere kleur kapje op mijn CI doen, en verder zijn er nog allerlei onderdelen waarvan ik vermoedt dat ik ze niet zal gaan gebruiken. Dat zie ik zijnde tijd wel. Veel onderdelen heb ik afgelopen weken uitgeprobeerd dus weet wat de tas mij te bieden heeft.

De revalidatie zit erop, ik mag op gezette tijden weer komen, over een maand en dan weer wat later. Het traject loopt eigenlijk nog wel even door. Na het ziekenhuis ben ik ook goed door de dames van Kentalis opgevangen. Niets anders dan respect, want voor dit werk heb je veel geduld nodig, en dat vooral mensen met een CI, want die krijgen ineens veel meer en dingen anders te horen en dat vergt tijd. De oefeningen waren goede leermomenten en niet alleen de oefeningen maar ook de andere aspecten maken de oefendagen zeer leerzame dagen van. Dat ik door de lesstof heen vloog had meer te maken met het feit dat ik (en ook wel een Beetje de CI) het goed hebben opgepakt. Horen is voor veel mensen vanzelfsprekend en dat was het voor mij ook. Wat ik hoorde vond ik normaal en zoals ik hoorde, hoorde ik punt. Daardoor heb ik zelf in de loop van de jaren een manier aangeleerd om te horen. Hoor ik echt wat er gezegd wordt of vulde ik de rest aan uit eigen archief? Maar goed dat was toen voor de CI.

Gisteravond zat ik muziek te luisteren, tja het kan! Weliswaar is het geluid heel anders en bij sommige soorten muziek is het wat rommelig en lijkt het net of de radio niet goed op de zender staat en de batterij bijna van leeg is. Maar bij veel nummers kan ik de tekst letterlijk verstaan!, en niet alleen de tekst de melodieën zijn voor mij ook plaatsbaar. Dit maakt de muziekbelevenis toch weer heel anders, dat maakt het vrij uniek zoals ik het beleef doet haast niemand. Met een traan van blijschap blèr ik met Springsteen mee, we go down to the River!

Na amper 3 weken kan ik al heel goed met de CI overweg, kan er mee telefoneren, gesprekken voeren (ook in drukke omgevingen), en kan horen wat er gezegd wordt op tv en in films. Alles bij elkaar kan je stellen dat het super gegaan is en dat allemaal in korte tijd. Misschien is het ook wel zo gelopen omdat ik de verwachtingen laag heb gehouden van te voren, maar ja zelfs de operatie is me erg meegevallen en bovendien prima gelukt. Daarom denk ik dat je met een goede instelling, juiste verwachtingen en een portie doorzettingsvermogen de juiste ingrediënten voor succes in handen hebt.

Ik heb nu een gehoor dat altijd stabiel blijft en hoef me dan niet druk te maken dat mijn gehoor achteruit zal gaan of niet. Het hele traject ging zeker snel vooral wanneer je bedenkt dat ik tot 24 oktober 2010niet eens precies van het bestaan van een CI afwist (ja dat was iets voor doven). Op 24 oktober ben ik in een sneltrein gestapt welke mij met een rotvaart me naar de eindbestemming heeft gebracht namelijk naar station ‘’ Het Nieuwe horen ‘’.

Rogier

2 weken verder

Ik ben nu ruim 2 weken verder en de Ci bevalt nog steeds heel goed!, Na de derde afstelling zjin de programma's weer wat aangepast. Het lijkt nu wanneer er meerdere geluiden zijn het apparaat zich wat dempt. Dit had ik eerder nog niet gehoord zo. Morgen moet ik weer heen voor de laatste afstelling dus maar even vragen. Verder gaat het uitstekend, heb hem steeds langer in per dag. Ik liep zaterdag door het park en hoorde dus allemaal vogeltjes fluiten, ik zette de CI uit en de gewone gehoorapparaat aan en het bleef wel aardig stil. Het is leuk om het verschil te horen, en niet alleen leuk maar zo met deze voorbeelden wordt het ook maar weer al te duidelijk dat de CI toch heel veel meer te bieden heeft.

De CI draag ik nu de hele werkdag op kantoor, en dat gaat ook goed, eerst moest ik wel erg wennen aan alle (nieuwe) geluiden maar het krijgt steeds meer een plek en veel dingen voelen al aan als gewoon. Dat is alleen maar mooi. De muziek is toch wel heel anders maar merk dat ik al veel dingen herken en al klinkt het niet als eerder ik weet waar het over gaat. Nog een goed voorbeeld is het kijke naar films, wat iedereen voor mij alleen maar onverstaanbare geroezemoes was kan ik nu veel van verstaan. Dit geldt niet alleen voor Nederlands gesproken tekst maar ook bv voor het Engels, Spaans en Frans. Het is natuurlijk niet zo dat ze tijdens de operatie mijn talenknobbel hebben aangeboord maar wel leuk. Trouwens ik versta nu ook woorden die niet ondertiteld worden zoals merci, merde enz. Wat ondetiteling betreft merk ik nu vaak dat het niet allemaal klopt. Vandaag naar de FC geweest, kan veel verstaan wat mijn vader zei, hij mij soms niet en dat herhalen steeds is best irritant hahaha..

Morgen de laatste afstelling en kentalisdagen, nu na 2 weken vindt ik zelf dat ik al aardig gewend ben, Dit komt vooral door het dragen, oefeningen zijn leuk maar de praktijk is toch wel het beste leermoment. Na een dag van werken vindt ik het trouwens heerlijk om even alleen het oude gehoorapp in te hebben, want dat is zo lekker rustig, zonder flauwekul ik ben erg blij dat ik deze keuze gemaakt heb, en dat ik het mij eigen gemaakt heb in zn korte tijd.

Rogier