Zus kleedt aan...

Vandaag onder werktijd kreeg ik een smsje van een van mijn zussen. Niet om te vragen hoe het ging of om te vragen wanneer ze weer eens kon komen eten. Nee het smsje was zakelijk en kort er was uitverkooptijd aangebroken in de winkel waar ze werkt, ze werkt namelijk in een kledingzaak, een merkkledingzaak wel te verstaan. En om een beetje reclame te maken zeg ik MC Gregor. Wat kleding betreft waai ik met alle winden mee (behalve Lonsdale) het is eigelijk maar net waar een van mijn zussen werkzaam is. Alleen heb ik hartelijk bedankt voor de aanbiedingen in de tijd dat mijn jongste zus bij de Wibra werkte. Maar goed het smsje was duidelijk namelijk veel voor weinig en weg is pech. Dus werkte ik als een idioot door om sneller door de tijd te komen om zo snel mogelijk in de betreffende winkel mijn slag te kunnen slaan. Natuurlijk ging de tijd zoals die ging, en natuurlijk waren er mensen die vlak voor mijn vrij zijn weer van alles moesten. Maar uiteindelijk kwam ik dan toch in de winkel terecht.

Nadat eerder die dag mijn pa zich had verstrikt in de (verkoop)web van mijn zus was ik duidelijk aan de beurt. Ik geloof dat ik dik een uur bezig ben geweest om dingen te passen en te checken, en natuurlijk stond alles volgens mijn zus. Die heeft een hele goeie smaak, en weet ook precies wat de vrouw van nu mooi vindt staan bij de man van vandaag zoals ik. Dus kan je stellen dat ik het niet beter had kunnen treffen. Twijfel was er bij een groene of een roze polo, maar daar had mijn zus ook een goeie oplossing voor namelijk: dan neem je ze alle twee! Na keiharde onderhandelingen werd besloten dat ik de groene cadeau zal krijgen op mijn verjaardag over ruim 2 maand. Verder werd er nog een korte broek aangepast, eerst de geschatte maat, daarna een maatje groter en uiteindelijk zat weer een maatje groter zoals die zitten moet. Na een dik uur passen en meten had ik toch een aardige tas vol gekregen om daar mee in de zomer de bink uit te hangen in het Noorderplantsoen. Zuslief was zo blij met het behalen van haar persoonlijke target dat ik er nog een lekkere fles wijn erbij cadeau kreeg.

Het enige waar ik nu mee zit of ik nu aan een leuke dame moet gaan vertellen dat mijn zus er juist voor gezorgd heeft dat ik er zo vlot bij loop............

Iedereen leest mee

Alles wat je schrijft kan tegen jou gebruikt worden, een zinspeling op de woorden die volgen na de arrestatie van een verdachte. Met de explosieve groei van internet en met name weblog is het heel makkelijk om frustraties van je af te schrijven. Frustraties over je privé-leven, je sport of je werk. Dat laatste is niet geheel zonder risico want er lezen meer mensen met je mee dan je denkt. Het is natuurlijk ook niet slim om uitgebreid over je werk of baas te gaan schrijven op een weblog. Ook al zal er aanleiding tot zijn zal ik het zelf in elk geval niet doen. Het lijkt een beetje op het kletsen/roddelen over een ander en dat achter die persoon zijn rug om. Vaak vergeet men dat die persoon heel eenvoudig het geschrevene kan traceren. Even googlen op naam en men kan veel over je te weten komen. In mijn geval komt dan uiteraard wartaal als eerste uit de bus, maar verder ook uitslagen van gelopen wedstrijden, of geschreven berichten elders in andere weblog. Kortom effe surfen op het net en men kan zo heel wat gegevens van jou te weten komen.

Een Engels onderzoek heeft uitgewezen dat veel bedrijven weblog van werknemers controleren, in bepaalde branches is het ook wel nodig want werknemers kunnen (on)bewust bedrijfsgeheimen het internet opgooien. Verder kunnen ze bedrijven onnodig schade toe doen door het geschrevene wat niet perse waar hoeft te zijn. Of het waar is of niet dat valt op internet moeilijk te achterhalen. Op internet gaan namelijk 1001 verschillende verhalen rond over 1 onderwerp, en het is dan aan de lezer uit te zoeken waar de waarheid ligt. De privacy van de weblogger staat hiermee ook wel onder druk, natuurlijk kan je niet over van alles en nog wat open schrijven wat er op je werk gebeurt. Maar stel dat jij je baas een enorme flapdrop vindt, je baas leest het en geeft dat aan als reden tot ontslag. Natuurlijk is het als werknemer niet slim om zoiets te schrijven maar bestaat er dan nog zoiets als vrijheid van meningsuiting? Die blijft uiteraard overeind, maar wanneer als je keer op keer je baas zit zwart te maken op je weblog? Of leugens typt over het bedrijf waar je werkt? Ik denk dat het een goed idee is om specifieke regels er voor op te stellen, zodat iedereen weet waar hij of zij aan toe is en dat schept wel de nodige duidelijkheid. Eerst zal ik wel de voorkeur geven aan een soort van gedragcode, maar deze is natuurlijk wel makkelijk te overschreden. Daarom moeten er regels worden opgesteld, niet alleen regels met betrekking tot wat er op de werkvloer gebeurt, maar ook privé-personen en instellingen kunnen zo beter worden beschermd. Ik denk dat die regels of gedragscode er ook wel komt ter zijnde tijd, maar of het daadwerkelijk hebt in een snelgroeiende wereld als internet is nog maar de vraag...

Bruine bonen vs Lopen

Bruine bonen en lopen

Als er iets is wat niet samen gaat is dat wel bruine bonen en hardlopen. vandaag wilde ik makkelijk dus niet al te veel geouwehoer in de keuken. Dus snel blikje zus en blikje zo en om het wat te verantwoord te lijken wat groente door. Zo gezegd zo gedaan en niet veel later zat ik met mijn dampende bord op mijn schoot naar de A-team te kijken. Jeugdsentiment numero uno, dat het jeugdsentiment zo slaapverwekkend was kon ik me niet herinneren, maar na het eten kakte ik helemaal in. Tv beelden en geluiden probeerden mij steeds terug te halen, maar meestal bleven de ogen dicht. Na een hazenslaapje van 40 minuten was ik natuurlijk weer topfit en deed de dagelijkse dingen in huis. Daarna kwam ik op het idee om nog effe te gaan lopen, snel trok ik mijn runkleding aan en toog naar het park. Na de eerste stappen wist ik al wel dat mijn avondmaal geen goede bodem was om lekker te gaan trainen. Ik voelde me net als een tank welke nog voor de helft gevuld is met water. Het klotsen in de maag werd erger, en af en toe moest ik effe stoppen om de lading te checken. Maar ja een boer die geef nooit op en dus ik ook niet, dus liep ik rustig verder. Intussen kwam me na de A-team weer iets bovendrijven uit de jeugdjaren. Nou ja het had te maken met de bruine bonen dus hoe toepasselijk is het als die dingen ook nog eens in je maag klotsen op dat moment. Bij ons in de straat woonde er een wat oudere vrouw, een oma beter gezegd want ze was de trotse oma van een tweeling. Als een echte oma werd er goed voor de tweeling gezorgd, en elke keer krijg de tweeling bij oma bruine bonen met spek. Die jongens heb ik al jaren niet gezien, maar zal me niets verbazen als het een stel uit de kluiten gegroeide houthakkers zijn geworden die elke zondag nog heerlijk bij oma eten. Wat eten ze dan? Juist bruine bonen!!!!!!!!

Ook ik geef toe....

Dit is een persconferentie omtrent mijn sportleven het hardlopen of door sommigen rennen genoemd, welke plaats vindt ergens in een achteraf zaaltje in het mooi Paramaribo. Na afloop zal alles duidelijk zijn en er is gelegenheid tot het stellen van niet al te moeilijke vragen. Na alle openbaringen in de wielersport wilde ik niet achterblijven. Ook ik klap uit de school die doping heet. Natuurlijk zocht ik eerst een heerlijk veilig onderkomen in Suriname, want tja als ik iets ga vertellen is het wel op een veilige afstand van moeders. Ik wil Suriname en natuurlijk meneer Venitiaan hartelijk danken voor hun gastvrijheid en voor het feit dat ze mijn zonden hebben vergeven. Daar ben ik hun voor mijn hele leven erg dankbaar voor. Maar goed dat wielrenners aan de doping waren mag bekend zijn, want zeg nu eerlijk al die bergen in Frankrijk, Spanje of Italie bedwingen in zn korte tijd? Daar heb je wel wat pepmiddelen voor nodig. Iedereen doet het en je zal haast zeggen met iedereen maar ja dit is (nog) geen soap. Ik zelf ben al jaren een fanatiek hardloper, wanneer blesures geen roet in het eten gooien loop ik veel en veel.Wijn alleen helpt ook niet echt de prestaties te bevorderen. Dus heb ik met de loopjaren het een en ander tegen beter weten in genomen. Aan de mijn doorzettingsvermogen en eigen kracht had ik niet genoeg, en toch wilde ik als overwinnaar over de streep komen. Laat een ander maar echt zweten zal ik gedacht hebben toen ik het voor het eerst in nam. Het spul komt van eigen bodem dus was het niet moeilijk om het tot mij te nemen. Na een eerste keer kan je eigelijk niet zonder, en zodoende is het bij mij een standaarduitrusting geworden bij langere wedstrijden en duurlopen. Jullie kunnen zeggen van mij wat je vindt, dat is namelijk je goed recht. Ik heb op dat moment gehandeld naar eigen goeddunken. Ik weet dat velen hun eigen doping gewoontes hebben in de sport, maar ja dat is geen excuus om het zelf te gebruiken. Van zeker 4 collega-lopers weet ik dat ze het toch zich nemen, maar ik laat het aan hun om tot openheid van zaken te komen. Natuurlijk ga ik weer door met de loopsport, vooral wanneer de woede van moeders is bekoeld zal ik me zeker weer op Nederlandse bodem wagen. Anders zie ik hier genoeg mogelijkheden tot lopen in dit switi kondre. Hierbij wilde ik het zelf laten, maar mocht de pers nog vragen hebben kunnen ze die nu stellen:

Ieniemienie van de niet al te wakkere Nederland krant: Meneer u lult maar over u doping gebruik maar heeft het ook in godsnaam ook een naam?

Antwoord: Ieniemienie wat dacht je van de enige echte GRUNNER KOEK namelijk die van Knols………

Dit was de laatste vraag, dank u allen voor u komst……


Neks no fout toch????????

Op hoop van zegen

Vanavond was het weer goed raak, toneel op hoog niveau en wel in mijn eigen buurtje in het Prinsentheater. Daar speelde het toneelgezelschap JEUK het oer-Hollands stuk ‘’ Op hoop van zegen ‘’ De hele week trok het volle zalen in het VCMA en nu dus in het knusse Prinsentheater. Zelfs onze burgervader kwam op de fiets om het stuk te aanschouwen, hij heeft vast mijn oproep eerder op wartaal gelezen. Maar goed zo extreem oer-Hollands was het ook weer niet met mijn zus als een van de speelster maar dat maakt juist het stuk moderner van. Dat de spelers en speelster er veel tijd en kracht in hadden gestoken was duidelijk te zien aan de kleding en de entourage erom heen. Mijn zus Marlene die de rol aannam van Clementine viel niet alleen op door haar verschijning maar ook door het feit dat ze wederom wit droeg, velen zullen nog het stuk ‘’ Bomen sterven staande ‘’ herinneren waar ze ook wit droeg.

Het stuk zelf ging over het leven van vissers en met name de vissersvrouwen van rond 1900. Kniertje gespeeld door Myre speelt een vissersvrouw die al 2 zonen en haar man verloor aan de zee. Doordat ze afhankelijk is van de visserij moet ze haar overige 2 zonen ook de zee op sturen. Deze twee komen op een het schip “” op hoop van zegen ‘’ terecht van de malafide eigenaar Bos terecht. Deze geeft meer om geld dan om zijn werknemers, maar dat was in die tijd heel gewoon. Na een storm op zee komt het schip niet weer terug in de haven. De ontreddering die dan volgt lijkt levensecht en vooral omdat ik op eerste rang zat lijkt het of je er midden in het schouwspel bevond. Het stuk werd helemaal levensecht toen er met water gegooid werd en uiteraard de eerste rij onbeboeld wat spetters kreeg. Verder blijf ik het knap vinden dat de spelers zich de hele week zich zo weten op te laden. Om zulk verdriet met zulke overtuiging te spelen tja daar moet je echt goed voor getraind hebben. Wat ook opvallend was dat geen enkele spelers de tekst volkomen in zich hadden genomen, alleen een keer dat Geert gespeeld door Stefan het pijproken nog niet onder de duim had, maar dat kan in het stuk zelf horen. Door de passie van de spelers valt het helemaal niet op dat je ruim 2 uur naar een toneelstuk zit te kijken. De groep had makkelijk nog een week door kunnen gaan met het trekken van volle zalen.

Wederom een prestatie van formaat

Mattie van mafiosi

Ik zie, ik zie wat jij........

daags na de huldiging van de Fc zijn er al veel fotos van het feessie te bewonderen. Ik ontdekte mij zelf in de mensenmassa. Wie het weet waar ik sta mag het zeggen, om het ietsjes makkelijker te maken kan ik wel zeggen dat ik iets oranjes op mijn hoofd heb...........

Grunn in Europa!

Fc Groningen werd gisteravond groots en uitbundig onthaalt op de grote markt waar naar schatting 13.000 supporters zich hadden verzameld. Het mooiste ervan is dat het een feest was en een feest bleef. In Amsterdam kan het niet meer, maar in Groningen des te meer!

BOEREN ZIJN DE BAAS ole ole...........

Free BOKITO!!!

Dieren lijken net op mensen, als er een iets doet volgen er mee. Kijk maar naar die roofvogel Abu niet veel later volgt gorilla Bokito die zijn plaaggeesten grijpt. Vandaag was in het nieuws dat een olifant in Indonesie zijn twee begeleiders plette met zijn slagtanden omdat hij boos werd omdat hij de hele dag al boomstammen om moest trekken en geen eten kreeg. Groot gelijk van zn olifant ik zal ook woest worden, maar ja bij mij die woestheid snel afzakken en snel naar mijn broodtrommel grijpen. Ik kan die dieren geen ongelijk gegeven, je zal maar als gorilla zijnde je halve leven al op gesloten zitten in een kooi met dagelijks debiele mensen om je heen waarvan het iq veel lager ligt dan de gorilla zelf. Mensen denken dieren te begrijpen en begeven zich zo op een onbekend en gevaarlijk terrein, Neem nu die doos die door Bokito gepakt is, die kwam er meerdermalen in de week dat arme beest plagen. Die vrouw had duidelijk teveel naar ‘’Gorillas in de mist’’ gekeken, dat die aap ook zijn hand tegen de hare tegen het glas drukte wil niet zeggen dat het liefkozend bedoeld is. Misschien is Bokito wel zo verstandig of wel gemanierd dat hij geen middelvinger opsteekt. Dat is jaar in jaar uit zo door gegaan, en ineens bedacht hij nou grijp ik het mens en dat deed hij dus. Hij heeft het wijf goed te grazen genomen zodat hij er zeker van is dat die zich niet meer vertoond bij zijn kooi. Laat haar maar mooi met de kapucijneraapjes dollen, al hoewel die in groepsverband ook heel wat tot in staat zijn. Dat Bokito daarna het restaurant binnenstormde is ook heel goed te snappen want na zijn aframmeling krijg je gewoon honger, alleen zijn binnenkomst was wat te ruig en had gewoon op zn beurt moeten wachten. Maar ja volgens kenners zit hij in de puberteit of heeft last van het Mandelasyndrome en volgens weer anderen moet hij nodig aan de vrouw. Ach ik snap hem en begrijp hem volkomen, en om hem nog beter te snappen ga ik nu Gorrilas in the mist kijken, en daarna ga ik hem bevrijden!!!!!!!

FREE BOKITO!!!!!!

Gracias!!!

De euroborg trilde op zn grondvesten, Fc Groningen wederom weer Europa in, Utrecht werd simpel aan de kant gezegd door Groningen. De grote man was Suarez met 3 doelpunten in de twee playoffwedstrijen.

Klasse Groningen! wij gaan europa in!!!!!!