Koken

Ik ben een van de weinige in de straat die elke dag kookt. Tenminste wel van mijn kant, de overkant zal ook wel vaker spruiten, aardappels met een gehaktbal uit moeders keuken komen. Maar aan deze kant weet ik zeker dat ik en van de weinige zo niet de enige ben. Dat kan al snel want ben een van de weinige werkenden hier. De rest is student of noemt zichzelf zo. Ik heb al eens verteld dat mijn straat maar 83 meter lang is, en die 83 meter wordt hoofdzakelijk bevolkt door het studentenkorps. De straat is zeer geliefd bij de vele bezorgdiensten die de stad kent. Zo rond zevenen is het hier komen en gaan van brommertjes met pizza’s, shoarma, boerenkool, of nog es pizza’s. Aangezien ik bij een andere korps hoor en veel sport heb ik vaak de pannen op het vuur staan. Nou moet ik niet doen of ik kindeke Jezus zelf ben want laat ook wel eens iets bezorgen. Dat is voornamelijk of beter gezegd alleen maar roti. Maar goed de pannetjes stonden vanavond ook weer op het vuur en er pruttelde voor een vrijdag best wat lekkers in. Ik had dit recept uit willen proberen op mijn zus, maar die was voor dat ze kwam eten al in de dunne dus moest ik het zelf maar proberen. Eigelijk is het super eenvoudig en dat was het ook eigelijk. Ik nam wat garnalen uit een grootverpakking, die roerbakte ik flink met wat peper en kruiden van overzee. Dat rook al zo lekker dat ik bijna de Indiërs van restaurant ‘’ de kleine moghdul ‘’ in de kamer had zitten. Al zitten ze elke avond al bijna in mijn kamer, maar ja dat is een ander lawaaiige verhaal. Toen de garnalen heerlijk gekleurd waren deed ik er bonen bij, en liet dit nog heerlijk een tijdje garen. De rijst onbrak natuurlijk ook niet. Zo had ik weer een heerlijke (en gezonde) maaltijd op tafel. Dit kan ik met wat leuks er omheen best aan een dame serveren. Alleen moet je het dan niet zo rauw garnalen met boontjes en rijst noemen maar het een chiquer uitstraling geven. Dat is niet zo moeilijk je legt het wat mooi op het bord. De garnalen geef je een mooie naam zoals ‘’ Sweet lovely pink ‘’ met daarbij ‘’ Wild beans from Argentina ‘’ met daar bij geserveerd ‘’ handgewassen rijst uit Somalië ‘’ Hierbij mag natuurlijk een heerlijke rode Sauvigon uit 1889 niet ontbreken. Om te verhullen dat al dit lekkers gewoon uit de super komt maak je het in de kamer wat extra donkerder met veel kaarslicht. Goed dat hier de boel net geverfd want met dit eten en de sfeer doe ik er vast niet onder voor een 4 sterren restaurant….

Heerlijke gedachten toch zo onder het eten, nu alleen nog een dame die het wil eten……….

Nieuw Jaar, Nieuwe doelen....

Iedereen kent het wel, een nieuw jaar breekt aan en mensen gaan nadenken over misschien zichzelf of het nut van het leven en wat er aan dat leven verbeterd kan worden. Stoppen met roken, dieeten, sporten, meer of minder neuken, vaker je schoonmoeke bezoeken zijn veel gehoorde kreten. Mij zal je dat niet horen roepen, sterker nog heb niet eens een schoonmoeke dus en dat soort vage ideeen hoef ik me niet mee bezig te houden. Natuurlijk heb ik niet zitten nadenken op oudejaarsavond wat er beter of misschien wat minder kan. Op oudejaarsavond drink je genoeg, en vaak te veel want tja zn avond/nacht duurt al gauw te lang. Dus kan je beter serieus gaan nadenken over nieuwe doelen als je nuchter bent. Vandaag is dat moment voor mij aangebroken, niet dat ik nu pas nuchter ben alhoewel de wijn een aardig tijdje door je bloed blijft stromen was ik al snel nuchter. Ik zat in de woonkamer, welke net weer mooi opgeverfd is, nou ja weer is eigelijk zeer verkeerd want het was in die 8 jaar dat ik hier woon nog nooit geverfd. Maar goed huisje net op tijd netjes en schoon voor het nieuwe jaar dus de wentis (geesten) hadden niets meer in mijn huis te zoeken. Maar goed ik zat dus in mijn woonkamer te bedenken welke uitdagingen ik aanstaande jaar zal willen aangaan. Er zijn verschillende uitdagingen te bedenken, voor de een moet je goed je best doen en het andere komt tzt zelf wel, al denk ik dat je voor alles je best moet doen. Een vrouw krijgen kan je heel graag willen, maar dat lijkt me geen serieus doel zoals je bv een marathon voorbereidt en er naar toe werkt. Alhoewel je bij sommige vrouwen wel een heel stappen/behandelplan nodig bent. Een uitdaging kan zijn om verder te ontwikkelen op mn werk. Dat is natuurlijk heel vaag iets, hoe ontwikkelen en in welke mate. In een jaar groeien tot Korpschef is natuurlijk niet helemaal realistisch, maar aangezien ik er nog niet zolang werk komt dat ontwikkelen vanzelf wel. Met hardlopen is het natuurlijk veel duidelijker weer te geven. Ik kan daar of hier gaan lopen, 100 km of 42 km lopen, Heel hard of een beetje minder hard. Je kan van alles bij bedenken. Hier moet ik ook relalitisch zijn. Voor het aanstaande jaar heb ik wel bedacht dat het een mooi streven zal zijn om 4 marathons te gaan lopen. Waarschijnlijk begin ik daar eind van de maand al mee om dit doel te halen. Snelheid komt op een tweede plaats, maar daar wil ik zeker ook weer aan werken. Waar deze marathons gelopen zullen worden is voor mij zelf ook nog niet helemaal duidelijk maar ja het jaar is nog maar net onderweg dus alle tijd om er over te brainstormen………

Rechtvaardig

Het nieuwe jaar is begonnen zonder Saddam Hoesein, Al is die dood hij blijft nog steeds het nieuws domineren. Irakezen regeringsvertegenwoordigers die met hun nieuwste mobieltjes het laatste momenten van Saddam de Sadist vastleggen. Daarbij wordt hij bespot door zijn beulen en andere aanwezigen. Helaas voor hem kreeg hij niet de vuurpeloton maar werd dus eenvoudig weg opgehangen. De doodstraf voor dit beest vindt ik meer dan terecht, het is alleen jammer dat hij er zo makkelijk bij weg komt. Niet als je zijn bespotters mag geloven, dan is het de hel wat hem te wachten staat. Saddam was nog niet uitgehangen of heel Nederland had er wel weer iets over te zeggen. Zalm noemde het barbaars zelf vergetend dat hij vele burgers financieel de nek heeft omgedraaid afgelopen jaren. Links vond zus en rechts zo kortom de gebruikelijke kreten die je in een beschaafd land als de onze kan verwachten. Koerden en nog meer Irakezen waren dronken van geluk want zij waren eindelijk verlost van hun kwelgeest de moordenaar van hun familieleden. Wie zijn wij dan eigelijk om daar een oordeel over te vormen? Elk land heeft zijn wetten en gebruiken, en vaak vergeten we dat we zelf ook nog de doodstraf hebben gekend. Dat gaat niets eens zover terug in de tijd, er zijn voorbeelden genoeg te bedenken. De tweede wereldoorlog kende ook verschillende beesten.

Robert Lehnhoff was tijdens de oorlog in Groningen vrij berucht, deze Duitser voerde en ware schrikbewind uit in het Scholtenshuis (locatie Vindicat) Niets was hem te gek om informatie uit arrestanten te krijgen. Vele Groningers vonden de dood door zijn toedoen. Tijdens de bevrijding werd hij en zijn handlangers opgepakt en ter dood veroordeeld. In 1949 ging hij vergeefs in cassatie tegen zijn doodvonnis. Hij ontliep zijn straf echter niet en werd op 24 juli 1950 geëxecuteerd op het kazerneterrein aan de Hereweg in Groningen. Hier voor werd de weg afgesloten om de massaal toegestroomde toeschouwers op een afstand te houden. Deze toeschouwers zochten toen een stukje gerechtigheid voor wat hun en hun familie aangedaan is. Hetzelfde is recentelijk dus gebeurt in Irak, een stuk rechtvaardiging door het beest wat gedood heeft zelf te doden. Je kan dan zeggen dat je dan net zo bent als het beest, maar in dit soort gevallen ligt het anders. Wat moet je met zulke mensen om die levenslang vast te houden, in het geval van Saddam zal dat alleen maar spanningen geven in het land. Nu zijn er ook verhoogde spanningen maar dat ebt wel weg op den duur. Dat zal niet gebeuren wanneer het beest ergens voor altijd wordt opgesloten. Voor de slachtoffers is het een klein stukje gerechtigheid……


Maurice had in elk geval weer iets om te peilen, uit zijn nieuwste peiling kwam naar voren dat de meeste Vvders en Geert Wilders fans voor de doodstraf van Saddam waren, gek he????????

Bij deze wil ik al mijn lezers en andere trouwe fans een heel goed 2007 toewensen, met veel geluk en liefde!!!

Derde kerstdagloop

Vandaag was het eindelijk zover, de derde kerstdagloop dat betekende niet alleen dat ik kan lopen weer maar ook dat de kerstdagen voorbij waren. Niet dat die zo erg waren maar toch het is altijd wel een opluchting. Maar goed om 8 uur in de morgen ging ik van huis uit, om Henk te treffen want samen zouden we naar Deventer reizen waar we werden opgepikt door Eric. Je zal hier kunnen spreken van combivervoer. We waren lekker op tijd in Arnhem, en daar was het niet alleen koud maar ook ontzettend druk. Ik vraag me nu wel af hoeveel mensen er aan deel hebben genomen. Maar goed na wat andere chatnrunners getroffen te hebben kleedde ik me om in een eveneens zo bomvolle kleedhokje. Het was er zo vol dat ik per ongeluk iemand anders zijn loopschoenen aantrok, gelukkig voor ons beide kwamen we daar net op tijd nog achter.

Maar goed de race zelf, ik kwam zonder al te hoge verwachtingen naar Arnhem en dat wil zeggen dat ik niet kwam om te winnen. Het is meer om een beroerd loopjaar af te sluiten en aanstaande jaar vrolijk weer verder te gaan met lopen. Dit was immers maar mijn vijfde wedstrijd en dat terwijl ik het jaar ervoor wel 25 heb gelopen. Maar goed besloot rustig aan te beginnen, want het parcour was niet al te vriendelijk voor mensen met een kokerzicht. Maar ja zoals jullie wel weten laat ik me daar niet door kennen dus liep gewoon de race. Weliswaar op een aangepaste tempoo maar ja dat mocht de pret niet drukken. Het is een schitterende route, met veel natuurschoon, het enige jammerlijke er aan is dat er weing tot geen publiek langs de kant staat. Maar ja dat komt ook door het koude en donkere weer. Na het startschot zoek ik vaak wel iemand om mee op te lopen, en dat was deze keer niet anders. Ze droeg een pet dus makkelijk in het oog te houden voor iemand die niet al te goed ziet. Ze had een lekker gangetje dus kon ik mooi voor haas spelen, al is op dit moment niet echt duidelijk wie nu echt de haas was. Na zn 13 km besloten ineens echt te gaan lopen, daarvoor had ze me wat zachte G s toe gefluisterd en ik haar wat toegeknauwd * en zo kwamen we er achter dat zij uit Limburg kwam en ikke dus uit Groningen. Mooiste stuk was wel de bult op weg naar de brandtoren, je moet er zelf maar gaan kijken een keer want dat is zeker de moeite waard. We hadden de vaart er best wel in nu, maar de gevreesde geitenbult moest nog komen. Toen we daar kwamen viel het best wel mee, alleen erg uitkomen voor de oneffenheden en voor de rest leek het meer op een geitenkaas dan bult maar ja ieder zn ding. Daarna nog effe het gas er op ope en soort van zandweggetje met allerlei kuilen en bulten. Natuurlijk lieten elkaar niet kennen, dus gooiden we er alles uit wat we hadden in de laatste paar 100 meters. Dit had tot gevolg dat we gelijk over de finish kwamen in een tijd van 1:52: nog wat. Voor haar was het een PR! en dat is op zn zwaar parcours als deze wel knap! Met deze tijd kan ik best tevreden zijn al is het lang geen toptijd voor mij maar goed na dit zeer apart verlopend loopjaar kan ik hier alleen tevreden op terug kijken.


Na afloop wezen douchen, weer bomvolle kleedkamer en douches. Als je niet beter wist zal je je zelf wanen in een of ander concentratiekamptafereeltje Lange rij mannen voor de douches. Het klinkt eng maar het valt best wel mee, en het bevestigde eigelijk alleen mijn gevoel, dat gevoel van dat ik goed geschapen ben. Maar goed het feest werd daarna nog voort gezet in de kantine van Ciko. Daar was namelijk een greetz van de gezelligste hardloopclub van Nederland en Belgie namelijk ChatnRun. Het was gezellig, er was voldoende bier en helaas wat minder bitterballen maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de vele andere aanwezige warme dingen. Nadat we luidkeels '' the roof, the roof, the roof is on fire '' zongen vonden de kantinebeheerders dat het wel welletjes geweest was en begonnen op te ruimen. Omdat ik en Henk ook nog een reis te gaan hadden naar het hoge noorden pakten we onze spullen om daarna in de trein in als een stel tevreden kinderen in slaap te vallen.......

Het dak eraf!!!!

Wartaal viert kerst en dat hebben ze in Veendam geweten! In het sfeervolle eetcafe Prins Hendrik was wartaal niet te beroerd om een gast optreden te geven. Gevolg: Vrouwen die overdadig wijn aanboden, mensen dansend op de tafel, kortom feest!!!!!!!

Kerstverhaal

Omdat het weer eens kerst is heb ik het kerstverhaal van vorige jaar afgestoft, en aangezien jullie het toch niet meer weten hier maar weer effe geplaatst...

Onlangs vond ik een heel oud boek, maar daarin een of beter gezegd het kerstverhaal.Heel lang geleden, het zal wel dik 2000 jaar geleden zijn geweest waren Mohammed en Fatima onderweg naar Betlehem. Niet zonder een reden, en nee ze gingen geen bus opblazen enzo want die bestonden toen nog niet. Er was een concert van een of andere Hazes. Vrij populiar en vooral met het nummer '' zij gelooft in mij '' Ondanks dat Fatima al behoorlijk zwanger was gingen ze er toch met ezel en wagen er naar toe. de reis duurde lang, en de weg was recht en soms krom. Nee ze kwamen gelukkig niet in Zuidlaren terecht. Maar vanaf hun woonplaats Eliat aan zee waren ze zomaar binnen 2 weken in Betlehem. Maar oo wat dom, Mohammed had vergeten in alle opwinding een hotel te boeken. en je kan het misschien al raden, alle hotels waren volgeboekt. Overal gingen ze kijken en vragen, maar ze werden weg gejaagd door die enge mensen die er woonden. Opeens kreeg Fatima weeen en ze werden met de weee erger, oo wat moeten we nu vroeg Mohammed zich hardop af. Ik weet nog wel wat riep een man die voor een koffieshop stond, we hebben hebben hier noge wel een stal, voor de ezels, het heet het Binnenhof, maar de ezels zijn met kerstvakantie dus jullie kunnen makkelijk in de stal. Zo gezegd zo gedaan.

Fatima begon steeds meer last van de weeeen te krijgen, ze begon te krijssen en te gillen. Het ging zelfs gewoon door nadat Mohammed dr effe flink geslagen had, niets hielp. Ten einde raad belde hij naar een dokterspost, maar nee hoor alle dokters zaten of in de kerk of aan een vervroegde kerst diner. De enige dokter die beschikbaar was had zich al lam gezopen. Dit kunnen we net zo goed zelf dacht Mohammed, hij had immers voldoende ervaring als schappenfokker. Mohammed stak zijn handen in het lichaam van Fatima en zij begon steeds meer te krijsen en te doen de enige getuigen waren de ezels en een paar verdwaalde schapen.Opeens met veel rook en een harde knal kwam het kind op de wereld! Ze of een hij floepte er zo uit! Fatima en Mohammed keken elkaar verbaasd aan! Het kind was een hele mooie negerin! Het had zich in de buik verveeld en had zelf al dr vlechten gedraaid. Euh hoe kan dit?? vroeg Mohammed verbaasd aan Fatima. Nou rond deze tijd was er ook een wereldwonder verwacht stampelde Fatima uit, Hmmmm daar geloof ik niets van! Vertel op! Euh........ nou oke stotterde Fatima het uit, je weet nog die Antiliaan op de hoek in de straat bij ons? Die ene met die grote...... OOOO die dus riep Mohammed kwaad! hij was woedend! maar aan de andere kant kon hij het wel begrijpen, want zelf was hij niet zo groot geschappen. hij kon er net mee plassen en daar was ook alles mee gezegd en tenslotte was de boosdoener al land het land uit gezet. De kwaadheid ebte weg, en ze waren beide blij met hun kind. Opeens werd er aan de deur geklopt. Sinterklaas was het niet en de gestappo zeker niet, het waren 3 negers uit het oosten die zich wijzen noemden. Ze vertelden dat ze een hele helder ster aan de hemel hadden zien staan, dat moest wel een wereldwonder zijn.

De ster stond toevallig precies boven de stal. De drie eigenwijzen namen wat kadoos mee, waar een pas geborene niets aan heeft zoals een waterpijp, zakje shag en wat kolen. De drie wijzen hadden natuurlijk niet verteld dat ze net uit de plaatselijke koffieschop van Betlehem kwamen en aardig al stoned waren. Omdat ze het steeds over een hij hadden was Fatima bang dat ze boos werden en rare dingen zouden doen als ze te horen kregen dat de hij een zij was, dus wikkelde ze de baby welke nog geen naam had in een doek, zodat niemand kon zien wat het precies was. later toen het bezoek uiteindelijk afgetaaid was bedachten ze een naam voor het kind. Lauryn noemenden ze het omdat Fatima een groot fan was van Lauryn Hill. Daarna probeerden ze te slapen nog niet wetend welke rol Lauryn zal spelen in deze wereld.Zo zie je maar weer, dat door het verhaal wat de 3 stoned eigenwijzen rond bazuinden beetje anders is dan het geweest is. Maar ja die kleine meid houdt de wereld al wel een tijdje flink bezig!

onwennig

Mijn beide ogen gaan langzaam open, de beide kokers zoeken de tijd. Wanneer mijn ogen de digitale cijfers van mijn trilwekker welke 10:33 uur aangeven verdwijnt de ochtend geilheid als sneeuw voor de zon. Ik spring uit bed en vloek in het sranan, papiments en een beetje grunns de boel bij elkaar. Bijna draai ik de nationale alarmlijn voor verslapers. Terwijl ik het nummer indruk bedenk ik me dat ik vandaag helemaal niet hoef te werken. Ver in mijn achterhoofd herinner ik me dat ik half slapend en half dromend mijn wakker heb uitgedrukt om half zeven in de vroege ochtend. Dus hoef ik geen smoesjes of andere leuke verhalen te gaan bedenken waarmee ik bij de baas kan aankomen. Had in die korte tijd van verwarring, angst en ergernis over het verslapen al heel wat bedacht. De domste daarvan was dat ik overvallen zal zijn en dat een stel Polen mijn trilwekker mee hadden genomen, en zodoende ik niet wakker kon worden op tijd. Een andere de meeste logische en waarschijnelijkst was toch dat die sma (naam weet ik niet) de wekker per ongeluk met haar kleine teen had uitgedrukt toen we aan het sporten waren. Dat zal mijn baas maar al te graag gelooft hebben maar dat is helaas voor mij niet gebeurt.

Maar goed een vrije dag midden in de week, al krijg je wel een beetje het kortjakje gevoel want het is zo vreemd ineens om vrij te zijn terwijl je normaal achter je bureau zit te werken. Ik werk nog maar vier maand maar het werken is al zo ingeburgerd bij mij dat ik haast niet beter weet. Wat ik daarvoor deed? Al sla je me dood, ik zal het zo effe niet weten, en dat is serieus. Natuurlik had ik toen ook wel genoeg te doen, want je past je leven er op aan maar toch. Op deze vrije dag, was er genoeg te doen de taart van gister moest nog weggelopen worden en dat lopen was ongeveer 24 km. De wasrek wat al sinds zaterdag vol met schone was hing kon eindelijk eens opgeruimd worden. Eens tijd genomen om lekker voor mijzelf te koken. Dat koken werd een hocusspocus vispotje wat trouwens lekker smaakte. S avonds is het weer kleren strijken voor de volgende dag net alsof er niets gebeurt is. Tja zn vrije dag is op zn tijd wel eens lekker, ik heb vandaag tenminste geen stuk taart in handen gehad.......

taartcultuur

Op mijn werk heerst er een heuze taartcultuur, als je pech hebt zit je elke dag met een stuk taart in de maag. Taart dat wordt uitgedeeld wanneer er een of meerderen jarig, gepromoveerd, gedegradeerd, beter, getrouwd of zoveel jaar bij de zaak zijn. Aangezien ik veel collegas heb is het eigelijk bijna elke week wel raar. Deze week was het zelfs 2 keer raak en dat terwijl de week nog niet eens op de helft zit. Gelukkig dat ik morgen vrij ben, en dat is niet eens omdat ik het werk niet meer zie zitten maar gewoon om in elk geval niet in aanraking te komen met taart. Vandaag was het zelfs drie keer raak, niet dat er 3 personen wat te vieren hadden maar er is zoveel taart dat alle dak en thuislozen van Groningen ook gerust een stuk kunnen krijgen. Drie keer een stuk taart op een werkdag is natuurlijk wel veel te veel van het goede. Eigelijk is het om me er voor te schamen. Dan neem je toch gewoon NIET zal je als nuchtere wartaallezer denken? was dat maar zo makkelijk, want neem je geen taart dan hoor je er gewoon niet bij en dan heb je daar niets te zoeken in de koffiehoek. Dan is het gewoon je werk doen net of er niets gebeurt, dan heb je lijkt mij net zn gevoel als de kinderen van jehovas hebben wanneer ze gewoon in de klas hun werkjes doen terwijl de rest van de school sinterklaas of kerst viert. Kijk zo extreem ben ik ook niet eigelijk helemaal niet. Eigelijk ben ik zelfs een slappeling en eet wat voor me neergezet wordt, tja net als een hond dus. Het extra stukje wordt dan met de woorden '' ach jij loopt het er toch zo weer af '' gegeven. Bij het derde stukje hebben ze vast gedacht dat ik thuis niets te eten had afgelopen dagen, maar ja het is gewoon lekker en oo het derde stukje loop ik er morgen tijdens een straftraining van 30 km er gewoon weer af!!!

Trouwens als ik jarig ben geef ik zeker GEEN taart.......

Kerstkaart

Vanuit alle hoeken van het land en de rest van de wereld belanden de kerstkaarten weer bij mij op de mat. De eerste groeten met bossies en brasas en mi stimba bo heb ik reeds ontvangen. Bij sommigen staat alleen heel kort de naam, en dat is dan bijna elk jaar hetzelfde al wisselt het nog wel eens in welke hoek de naam staan. Sommige namen zet je aan het denken van wie zijn dat nog maar? Anderen zetten er hele teksten neer zoals van een sma die schreef dat ze een heel apart gevoel van binnen kreeg als ze mijn wartaal las. Tja ik voel me heel vereerd natuurlijk maar ze is leerkracht Nederlands dus nu zit ik te twijfelen wat voor gevoel dat wel niet zal zijn aangezien wartaal niet bekend staat om zijn zuiver Nederlands.Maar ja echt zuiver ABN (niet te verwaren met DE bank) is onwartalig dus zal ik dat nooit doen. Maar goed die kerstkaarten gedoe is natuurlijk best schijnheilig. Tja zelf doe ik er ook flink aan mee maar als je er over nadenkt is het toch apart om middels een kartonnetje de wensen over te brengen. Van dushis van over zee kan ik het heel goed begrijpen, maar bijvoorbeeld van je ouders, die je de kerst zowiezo al ziet is het natuurlijk wel apart maar ja beter dubbel op dan helemaal niet toch?

Mijn voorkeur zal zijn om persoonlijk een groet te gaan brengen, nou ja hier in de wijk zullen genoeg studentes er maar al te blij mee zijn maar voor de rest. Volgens mij sturen we gewoon kaarten omdat de ander ze ook stuurt en jij niet achter wil blijven of dat anders men denkt dat jij te zuinig voor kaarten bent. In vele huishoudens worden driftig stapels kaarten geschreven, met vaak alleen de naam van de afzender. Hoe gemeend is een kerstkaartje dan? Je kan dan beter gaan bellen denk ik en als je dan 40 man moet bellen red je het makkelijk met een gemiddeld prepaid-pakket. Maar dan zit je echt met de bek vol tanden want wat moet je wel niet zeggen tegen een persoon die je eens per jaar een kaartje stuurt en verder weinig of niets van verneemt. Je vraag in het algemeenheid hoe het met de vrouw, kids, ziekte en baan gaat en dan beloof je snel eens langs te komen zoals elk jaar rond kerst. Het is een jaarlijks terugkerend ritueel sommigen noemen het kerstgedachte, maar dit soort ‘’ gedachten ‘’ mogen niet beperkt blijven tot deze dagen maar moeten gelden voor het hele jaar. Want niets is dommer als je kerstkaart retour wordt gestuurd omdat de geadresseerde vorige jaar met kerst is overleden of dat die persoon voor een langere tijd onderdak heeft gevonden bij de overheid. Ja broeders en zusters dit begint steeds meer op een normen – waarden preek van dominee Wartaal te lijken, maar jullie begrijpen vast wel wat ik bedoel. Omdat ik nu eens anders wil aan pakken dan andere jaren stuur ik mijn kaartje expres te laat en geef het als titel ‘’ Wartaal is laaaaaaaaaat!!!!! “ Oke het is een beetje afgepikt van Raayman maar dat mag de pret niet drukken ik mag nu trouwens wel eens snel met de enveloppen beginnen…………….

Jaaroverzicht

Vandaag wilde ik eigelijk een begin maken met het maken van een jaaroverzicht van wat er allemaal op Wartaal heeft afgespeeld. Tja het is een soort van mode iedereen doet ut en daarom ik ook. Dus ik begon met volle moed te lezen en te tiepen maar ja ben januari nog niet eens voorbij of ik denk het is wel goed zo. Wat heeft het voor zin? Voor de PR hoef ik het niet te doen, die heb ik immers al genoeg. Ik breng het ook niet in boekvorm uit zodat ik er nog wat aan kan verdiennen. Dus laat ik het bij de maand januari. Als je echt nieuwsgierig bent dan moet je gewoon effe in het archief bladeren. Dan vindt je best wel wat leuke dingen die allang vergeten zijn maar men toch doet lachen en dat lijkt me geen overbodige luxe in de donkere dagen voor kerst.

Januari 2006
2 januari - Na bijna een jaar wordt Wartaal in een geheel nieuw jasje gestoken, verfrissende kleuren worden hierbij niet geschuwd. Het gevolg hiervan is dat het bezoekersaantal sterk toeneemt.

10 januari- Wartaal poogt een soort van Afrikaans dieet te organiseren, dit niet om de overtolige pondjes kwijt te raken maar meer om mensen bewust te maken van het feit dat we hier in het westen wel erg goed voor elkaar hebben in vergelijking met veel Afrikaanse landen. Dit projectje mislukt faliekant en is tot op de dag van vandaag niet meer naar boven gehaald.

12 januari - Wartaal lanceert een zustersite namelijk '' Rogiers boekenkast '' Het is de bedoeling dat de boeken worden besproken die rogier gelezen heeft.

13 januari - Wartaal is er live bij in de eerste comp. wedstrijd van Fc Groningen tegen aartsrivaal Heerenveen. Uiteraard volgt er een verslag op de site, de wedstrijd werd overigens gewonnen met 2-0.

16 januari - Wartaal zit met zn handen in het haar, want de hond van de ouders is voor 2 weken neer gestreken, kortom genoeg werk aan de winkel voor Wartaal.

Voor de rest kijk zelf eens in het archief en lees hoe wartaal Politiek Den Haag aanpakt, steeds zeurt over zijn manke pootje en later over zijn gebroken pinkie. Brieven schrijft aan Dushi, maxima, Bea en Hirsi Iedereen krijgt een beurt op Wartaal. Er is genoeg om weer in terug te neuzen. Heb je nou echt een stukkie waarvan je denk dit is te gaar of te vet! Vermeld het hier dan en mischien (met heeeeel veel stemmen) komt dat stukje onnederlands in Wartaals top 100 allertijden die ik hier op eerste kerstdag ga draaien..... oeps plaatsen