Engerds van het park

Iedereen kent ze wel, elk park, bos of winkelstraat heeft zijn eigen enge mannetjes. Mannetjes die je overal ziet op duiken. Van die mannetjes die in zich zelf gekeerd zijn en maar wat onverstaanbaars lopen te mompelen. In mijn achtertuin heb je ze ook, meerdere zelfs. Ik heb natuurlijk nu niet over hardlopers die er eng uit zien maar de echte engerds die je er elke dag wel een x tegen komt. Zo ging ik lopen vandaag en kwam er weer wat tegen, eentje die er eigelijk niet eng uit ziet kan eigelijk zo voor een boek en platenclub in de Herestraat gaan staan. Hij begint namelijk altijd met; heey hallo vriend, en het verhaal wat er na komt is ook vrij bekend. Eigelijk is dat ook altijd het zelfde, maar sommige woorden past hij aan het tijd van het jaar aan. Geld vragen voor het slaaphuis is logische dat je dan zegt dat je niet in die verrekte kou buiten wil slapen. De zomerversie ben ik effe kwijt maar zal ook wel iets zieligs in de trant van geef me die geld of ik verregen weer eens in een oerhollandse zomernacht! Ik reageer nooit, en van hem zal het wel een gewoonte zijn om iedereen aan te spreken, want waar moet ik in mijn strakke hardloopkleding nou geld tevoorschijn toveren als ik het zal willen geven. Even verder op zit er weer een enge man op een gitaar te rammelen en neemt af en toe een flinke slok goedkoop bier, er schijnt leven na de dood te zijn is zijn boodschap. Hij roept wat over mijn broekje, misschien vindt hij dat wel eng. Ze horen haast in het stadse straatbeeld thuis en ieder plekje heeft zijn eigen engerds nodig denk ik dan. Ik was lekker aan het lopen en deed na afloop wat rek en strekoefeningen, terwijl ik daar aan het rekken ben komt er een moeder met daar achter gefietst een klein meisje op een driewieler. Het meisje zal zn jaar of 3 a 4 zijn geweest. Het kind kijkt mij met grote ogen aan en het mondje valt open.Tja een hardloper in hardloopkleren is natuurlijk vreselijk eng! Kon dr nog niet waarschuwen want anders was ze zo tegen een eeuwen oude boom op gefietst. Later bedacht ik me dat ik nu voor haar de engerd van het park ben…………….

kleine wasje, grote wasjes...

Kleine wasjes, grote wasjes
Doe ze in je, wasmasjien
Laat maar lekker draaien
Steeds meer in de, wasmasjien
Kleine wasjes, grote wasjes
Stop ze in je, wasmasjien
Laat maar lekker draaien
Steeds meer in de, wasmasjien

Tja het kan eindelijk weer, ikke heb weer mijn eigen wasmachien en heb hem al lekker laten draaien. De oude hield ermee op en dus moest ik elke keer de vuile was naar moeders thuis brengen. Ik hang niet echt graag de vuile was buiten dus was ik driftig op zoek naar een wasmachine. Ik wilde een nieuwe perse want al die jaren dat ik op mezelf ben heb ik afdankertjes gekregen. Vaak via via van ouderen die overleden waren, maar ja dat is eigelijk zn wasapparaaat is eigelik het zelfde verhaal als een huisdier, want gaat het baasje dood volgt het beest ook snel daarna. Dat was met mijn apparaten meestal ook het geval. Nu heb ik een nieuwe gevonden van een niet te fout merk. Met de nieuwe waspoeder wordt mijn was witter dan ooit tevoren, en dat mogen ze best weten in Veendam en omstreken. Nu kan ik weer heerlijk wasjes draaien met mijn nieuwe eigen wasmachien!

Kleine wasjes, grote wasjes
Doe ze in je, wasmasjien
Laat maar lekker draaien
Steeds meer in de, wasmasjien
Kleine wasjes, grote wasjes
Stop ze in je, wasmasjien
Laat maar lekker draaien
Steeds meer in de, wasmasjien

wringen,
spoelen,
djoeglung,
wassen!!!

Wildersgekte

Afzien

Het lopen gaat niet zomaar vanzelf, en dat heb ik aan den lijve ondervonden zondag. Vandaag kwamen de finischfoto's online en jawel ik sta er een paar keer mooi op. Als je ze op groot formaat bekijkt zie je dat het zondag bepaald geen makkie was. Dat getuigt ook het aantal lopers van 33 wie in het ziekenhus zijn beland door oververhitting en uitdroging. Dat er nog 13000 bedrijvenlopers (zoals mooi gezegd ) nog langer (sommige meer dan 2 uur) dan mij nodig hadden om de finish zegt veel over de omstandigheden en misschien ook de getraindheid van de mensen.

Ach het leven van een loper gaat niet altijd over rozen, maar het is en blijft de mooiste sport!

Zegels kopen?

De aanstaande week begint de verkoop van de nieuwe kinderpostzegels ook weer. De stichting Kinderpostzegels Nederland organiseert elk jaar weer de verkoop van kinderzegels. De opbrengst daarvan gaat naar project voor kinderen tot 18 jaar over de gehele wereld. Timothy uit Zuid-Afrika, Hendrika uit Roemenië en Edward uit de Bijlmer worden er allemaal beter van. Daarvoor moeten schoolkinderen van de basisschool wel de straat op om die zegels te gaan verkopen. Jaarlijks gaan zn 250.000 kinderen de straat op om de zegels te verkopen. Daarmee worden de project wereldwijd gefinancierd. Dat is natuurlijk goed, want kinderen zijn en blijven een kwetsbare groep in de wereld.

Wie kent het niet. wie liep er niet als kind mee langs de deuren? Wedstrijdjes houden met klasgenoten wie de meeste formulieren vol krijg met afnemers van de zegels. Toen ik het las en eens rondvroeg of er bij iemand een of ander jeugdsentiment opvlamde keken ze me aan of ik gek was. Toen ik hoorde dat het startschot deze week gegeven wordt en weer duizenden kinderen langs de deuren gaan zag ik mijzelf als bassisschoolbroekie langs de deuren gaan. Dat was in die tijd geen eenvoudige opgave, ten eerste zat ik op een ‘’ speciale ‘’ school welke in Groningen gevestigd was (neem niet het poortje) en wij woonden toen ergens in een dorpje in Drenthe. De taxirit destijds duurde uren, want er moest eerst allerlei tuig elders in de provincie afgezet worden. Als ik dan thuis kwam op die woensdag middag was het snel een kop thee en een koekje en hup de straat op. Daar liep ik dan met het bestelformulier en een pen welke ik 10 keer uitgeprobeerd had of die het wel goed deed. Eerst ging ik langs de vaste afnemers. Die vaste afnemers bestonden uit wat oudere mensen die zweerden alleen van mij af te nemen. Maar volgens mij bestelden ze uit medelijden nog een setje bij mij, want de kinderen uit het dorp hadden toen op de woensdagmiddag allang hun slag geslagen voordat ik maar een naam op mijn lijstje had. Schijnbaar was ik een doorzetter want wist elke keer toch heel wat namen op de formulieren te krijgen, al moest ik er wel eens naar oma in Hoogezand maar ja het doel heiligt alle middelen toch? Daarom wist ik altijd 2 of 3 formulieren vol te krijgen, en had daarmee de hoogste score van de klas. Timothy blij, Hendrika blij, Edward blij en natuurlijk ik ook blij………..

Dus hoe blijer wil je het nog hebben?, dus mensen kopen die zegels woensdag!!!

Zie voor meer info: www.kinderpostzegels.nl

Lieve dushi (13)

Lieve dushi vandaag heb ik een lange dag gemaakt want om half zes ging hier de wakker, want ik ging hardlopen in Amsterdam met mijn werk. De dam tot damloop stond op het programma. Rond 6 uur naar de verzamelplek gelopen, het was dik 40 min. Samen met wat andere collegas gekeuveld tot we in Zaandam waren om daar de 4 mijl lopers af te zetten. Daarna gingen we door naar Amsterdam waar we al rond 10 uur waren terwijl half een de start voor ons was. Ja dush en toen namen het momument in op de dam, en waagden ons aan een korte inspectietocht op de wallen. Daarna begaven we ons in de mensenmassa, want die was er tjong tjonge. In het vak aangekomen waren er zn 2800 collegas paraat, en allen in hetzelfde shirt. Na wat opgedweept te zijn door een of andere zanger gingen we van start. Na een km had ik al wel door dat een snelle tijd er vandaag niet in zat. Maar ja met dit soort grote wedstrijden is genieten het enige woord. Een apart gezicht was dushi toen ik in de IJ tunnel liep samen met al die collegas in gelijke shirts, was een prachtig gezicht. Het weer was warm ik weet niet precies hoe warm maar na 2 km was mijn shirt al drijfnat. Tijdens die eerte kms was het oppassen geblazen want daar waren ze met de weg bezig en er was zoals ik het kon zien maar een strook beschikbaar. Rustig liep ik verder. De km-tijden liepen omhoog, maar had me daar eigelijk al een beetje bij neer gelegd. Het was ook mooi dat ik alleen tussen collega's liep en heel af en toe was plukjes andere lopers.

Na 11 km krijg ik de schrik van mijn leven, er gaat een loper neer, vlak voor mijn voeten. Ik was eigelijk bezig om die man in te halen dus dacht effe dat ik hem aangestoten had ofzo. De beste loper was onwel geworden, er was gelukkig meteen allerlei hulp. Zelf was ik me te pleuris geschrokken en had het effe een tijdje gewoon koud ondanks de wamte. Daarna gewoon weer rustig verder gelopen, veel water enzo. Daarna nog 2 keer opzij moeten gaan voor de ambulances, geen pretig idee en vooral niet als je zelf niet zo lekker loopt. Maar ja ik liep te midden van mijn collegas naar de finisch in een tijd van ruim 1 uur 33. het was mede door de drukte en warmte een zware opgave geworden. Na afloop gegeten en bij gekletst met lui van mijn werk in een speciale tent. Ik vond het een zeer leuk dag ondanks dat ik bijna nog nooit zo slecht gelopen heb als vandaag. Maar ja dushi je weet het, het gaat om het plezier en het deelnemen ervan! Rond half vijf gingen we met de bus terug en rond achten was ik weer in huis. Nu ben ik moe, moe van de lange maar leuke dag. Ondanks mijn slechte tijd ben ik toch in de middenmoot geeindigd zoals je het kan zien aan het gouden poppetje. Dat poppetje geeft mijn finishpositie weer in het deelnemersveld.





Ennu nu dushi heb ik een heet bed en een massage nodig!!!!!!

What am i to you?

What am I to you
Tell me darling true
To me you are the sea
Fast as you can be
And deep the shade of blue

When you're feeling low
To whom else do you go
See I cry if you hurt
I'd give you my last shirt
Because I love you so

If my sky should fall
Would you even call
Opened up my heart
I never want to part
I'm giving you the ball

When I look in your eyes
I can feel the butterflies
I love you when you're blue
Tell me darlin' true
What am I to you

Yeah well if my sky should fall
Would you even call
Opened up my heart
Never wanna part
I'm giving you the ball

When I look in your eyes
I can feel the butterflies
Could you find a love in me
Could you carve me in a tree
Don't fill my heart with lies

I will you love when you're blue
Tell me darlin' true
What am I to you
What am I to you
What am I to you

Norah Jones

Smiley 25 jaar!!!

Smiley is vandaag 25 jaar geworden!!! Na 25 jaar weet iedereen wie of wat een smiley is. Het teken J wordt op het WWW overal te pas en onpas gebruikt. Als je met sommigen mensen op msn of ander chatprogramma zit is het soms niets anders dan :) Maar ja beter dat dan een boze smiley toch? Smiley is niet zomaar bedacht want ene Fahlman gebruikte het symbool :-) op 19 september 1982 voor het eerst in een elektronische boodschap aan zijn studenten. Nadat een studentengrap over een besmetting op de universiteit voor onrust had gezorgd, was er een debat ontstaan over de grenzen van de humor binnen de instelling. Fahlman stelde een symbooltje voor om aan te geven welke boodschappen niet helemaal serieus bedoeld zijn. Dat is wel handig bedacht want zonder elkaar direct te zien kan er snel ruis in de communicatie komen. Wat als een grap begon werd een wereldwijde hit, en is eigelijk een dagelijks routine geworden in de hele wereld. :) En eerlijk zeggen, we kunnen er niet meer zonder......

Het lopen gaat door!

Het wordt weer vroeg donker, de kou komt eraan. Maar het lopen gaat hier altijd door, waar je ook vandaan komt. Zo ook voor de dames hier boven, zo lopen ze nog in Kenia en zo lopen ze hier tijdens de halve van Egmond in januari in de striemende kou, en het lijkt hun ook nog niets te deren ook!!

Lieve dushi (12)

Ook deze week ging weer snelletjes voorbij, ondanks het feit dat ik ziekjes werd. Tja het was niets ernstig maar ja wel vervelend. Ging van alles proberen om snel weer beter te worden dushi maar ja het heeft wel drie dagen geduurd. Een andere dushi had eens een tip om te gaan dansen maar ja dushi zoals je weet kan een hardloper niet echt dansen al zeg ik het zelf. Maar goed met flink wat pilletjes, vitamines en jawel likeur kwam ik aan het einde van de week weer in het land dr levenden. Nu alleen wat doof dus daarom schrijf ik je deze brief ook, want vindt het maar niets als je alles 10 keer moet zeggen voor ik je kan horen. Maar ja ook dat gaat wel over. Natuurlijk ging ik dit weekend weer hardlopen, want je weet dushi dat mijn lust en leven is, een week niet gelopen is een week niet geleefd, en dat was met het ziek zijn zeker zo. Vandaag ging ik in estafettevorm de Groningen Marathon lopen, en als laatste loper moestik 12,2 km lopen. Eitje maar ik voelde alles van de afgelopen week nog wel hoor tjonge tjonge, maar al het zieke zweet is er uit en moet zeggen dat ik me toppie voel. dat ondanks het feit dat ik na het lopen belaagd werd door een loper, deze man was nogal blij dat hij nog maar 1 (uno) km hoefde te lopen. In die vaag van blijheid gooide hij zijn waterfles naar mij toe en riep; Vangen!!!, maar ja dushi die man gooide het niet recht in mijn koker en kreeg het flesje recht in mijn gezicht! Geschrokken dat ik was draaide ik me om, om te zien welke gek dit gedaan had! Het was geen bekende, neem erger nog het was een FRYS!!!!, met een shirt met de fryse vlag er op doe je niet zomaar en vooral niet in Groningen. Ik kon het natuurlijk terug gooien, maar was heel beleefd en riep dat het nog goed afgelopen was, maar intussen dacht ik ***** zak!, wilde hem wel achterna om zijn flesje terug te geven. Ach die kwaadheid ebde al snel weg toen ik bedacht dat er sowieso 1 lieve fryse dushi aan de andere kant van de grens woont. Of ben jij ook een flessengooier?, en is dat daar gewoonste zaak van de wereld?. Ik geloof daar niets van en ga er vanuit dat het gewoon een lopende fryse gek was. Nu ga ik nog effe chillen dushi want morgen is het werken geblazen, nou doe je ding op school en maak die huiswerk braaf.

ps: Wat had je nou bij de friet?????

Mi stimba bo allemaal

Zaterdag loopdag!

Heerlijk gelopen vandaag, na die stomme griep ala verkoudheid was het weer een opluchting om weer met beide benen in de grond te stampen bij het Noorderplantsoen. Al ging het moeilijk maar ja gelopen heb ik. De eerste keer na ziek zijn loopt altijd kut,. Links en rechts werd ik ingehaald door fietsers en brommers erg irritant omdat dit me anders nooit gebeurt. Eigelijk was ik sinds vrijdag al aardig aan de beterende hand want toen werd er nog effe ‘’ gewoon ‘’ gewerkt. S avonds werd effe ‘’ gewoon ‘’ de fc bezocht. Dat laatst had zn geweldig positieve genezingseffect op mij dat mijn pa er van schrok. Roti eten na elven s avonds heeft ook een positieve invloed op het genezen. Nou ja ik koos er niet bewust voor om na elven pas te gaan eten maar de brommerjong van de rotishop vond het nodig om via Suriname om te rijden. Toen ik hem vroeg of hij via Suriname was omgereden, vroeg hij alleen maar of Groningen speelde vanavond. Maar voetbal of roti er weegt niets op tegen het hardlopen, en dat weet ik als zn beetje doorgewinterde loper. Vandaag weer 50 minuten lopen draven in het park, mensen wat lekker was dat. De luie zweet stroomde van alle kanten uit mijn lichaam, oja mensen dit is echt tig keer beter dan seks. De eerste kms ging vrij kut natuurlijk, het leek net of mijn lichaam weer moest weten wat hardlopen was. Soms lijkt mijn lichaam op een begint dementerende oudje, die na veel wroeten in de grijze cellen nog net naar boven kan halen waarom ze er nog is. Na 2 km had mijn lichaam dat punt dus ook bereikt en het lopen ging ineens van een oude trage trabi naar een vloeiende snelle Ferrari. Na 50 minuten vond ik dat het wel leuk geweest was, want morgen moet ik in estafettevorm verschijnen aan de marathon van Groningen. Heerlijk die zieke luie zweet eruit gelopen en nog leuker die Rita zien we noooooit meer terug!, ach ze zal toch niet samen met Geert Brokoprondo (district in Suriname) Blank oprichten?
Kortom mijn zaterdag is weer helemaal goed!!!!

Ex-comite