Grenzen

Aan het schrijven van stukjes en het cabatier heb je te maken met grenzen en (ongeschreven spelregels. Dat kan wel eens moeilijk zijn voor diegene die zich er mee bezig houden. Dat is vooral bij cabaretiers soms moeilijk. Soms lijkt het erop dat hun eigen bron uitgeput is en dus een makkelijk weg willen bewandelen om goedkoop te scoren. Paul de Leeuw deed het in het verleden eens een stukje over een stel vissers van Urk welke verdronken waren. Dat was grof en beledigend naar de slachtoffers en nabestaanden toe. Hans Teeuwen weet niet anders dan grof te zitten doen over van alles en nog wat. Het lijkt er op dat we het gewend zijn, gewend zijn aan figuren die die op een vrij goedkope manier mensen aan het lachen willen krijgen. Zo ook Micha Wertheim, ooit van gehoord?, ik niet in elk geval. Deze jongeman heeft vast een poster van Hans Teeuwen boven zijn bed hangen, en lijkt hem in het grof zijn te willen evenaren. De cabaretier heeft het voor elkaar gekregen om een gehandicapte man in een rolstoel huilend de zaal uit te krijgen. Niet alleen die man verliet de zaal maar de rest ook. De cabaretier verweerde zich na afloop door te zeggen dat de grappen over gehandicapten deel uitmaken van zijn show en dat het mis ging omdat er in dit geval echt een gehandicapte man in de zaal zat. Dus meneer Wertheim het spotten over een bepaalde doelgroep is oke wanneer die bewuste doelgroep zich niet in de zaal bevindt? Dus mag je grenzeloos grappen maken over gehandicapten, negers, Chinezen, hardlopers, bejaarden als ze niet bij de voorstelling aanwezig zijn? Het leek er ook op dat hij een beetje jaloers is, want de gehandicapte sporters op de paralympisch kregen ook een beurt. Natuurlijk mag je hard zijn en een beetje spot mag altijd als het maar binnen de perken blijft. Maar ja voor de een ligt de grens weer anders dan bij een ander. Ik zelf heb de nodige zelfspot, en zal ook niet overstuur raken als een zogenaamde cabaretier zich belachelijk maakt om bepaalde doelgroepen in de zeik te nemen. Er speelt natuurlijk ook een soort van massaemotie mee tijdens zn voorstelling, het is ook raar dat je dat als cabaretier niet aanvoelt, ben ben je niet echt geschikt voor je vak lijkt me. Hier op Wartaal worden ook wel eens pittige dingen geschreven, maar er zijn altijd nog grenzen, en door niet over de die grens te gaan blijft het leuk voor (bijna) iedereen.

Windows of my eyes

Through the window of my eyes
I can see a rainy day
Sittin' in the chair of my own
Looking for a way to be the one who I am
It's useless to cry for the things I was unknown
Thinking it will come back and reach my home

It's like a distant, like a distant face
It's like a shadow on my wall
Something that, that I can't touch
It's heavenly, as it calls

Shelter of my mind hides my love and my tear
I keep on looking for a reason which is not here

Through the window of my eyes
I can see a rainy day
Sittin' in the chair of my own
Looking for a way to be the one who I am
It's useless to cry for the things I was unknown
Thinking it will come back and reach my home

Lege kraan

Vanmorgen stond ik op, en het beloofde een maandagochtend zoals een maandagochtend bedoeld is. Met mijn broodje en kop koffie (er zat nog water in de senseo)zat ik wat over de teletekst heen te zappen. De Nos vertelde me dat er geen water was in Groningen door een onbekende oorzaak. Snel liep ik naar de kraan en draaide hem open. Er gebeurde niets, en daar stond ik in mijn badjas. Hoe moest ik me wassen en mijn tanden poetsen? Een liter spa rood bracht de uitkomst. Met dat litertje wasde ik het hoog noodzakelijke en werden de tanden gepoetst tot ze bruisend en glimmend wit waren. Met 1 litertje spa had ik me aardig gered voor een keer, zonder spa rood was het met een emmertje naar het Noorderplantsoen om daar water te tappen. Later bleek dat er een lek in de leiding zat waardoor maar liefst 220.000 mensen geen water tot hun beschikking hadden.

Je mist pas iets als het er niet meer is zeggen ze wel eens en dat bleek vandaag maar al te goed. Geen koffie, geen thee, geen wc en dat zijn de kleine dingen. Scholen werden gesloten, ziekenhuizen sloten grotendeels hun poliklinische deuren. Extra uitzendingen op het nieuws, en een crisiscomite was snel opgericht. De supermarkten waren de grote winnaars, want voordat ze hun deuren openen stonden er alle lange rijen mensen te wachten. Nadat eenmaal de deuren geopend waren die zelfde mensen zich als wanhopige figuren zich op het aanwezige flessen water storten. Het echte hamsteren werd voornamelijk door ouderen gedaan, zag een ouwe kerel met een kar vol flessen water. Maar ja die man had een goed excuus want die heeft de oorlog nog van dichtbij meegemaakt. Eigenlijk zijn we erg verwend in de westerse wereld,want er hoeft maar even iets anders te lopen dan anders en er is meteen paniek. Het valt me nog mee dat de vrachtwagens met nieuwe voorraad niet geplunderd zijn door het paniekvolk.

In grote delen van Afrika is water een kostbaar iets, daar komt het meestal niet uit de kraan. Daar moet je met je emmertje naar de waterput om daar lauwig water vol met vliegjes uit te halen. Daar mag je dan ook nog eens blij mee zijn. In 2001 was wartaal zelf in Ghana, en heeft daar ook met een emmertje moeten lopen. Je douchen, tanden poetsen, kleren wassen en toilet spoelen met een emmer water. Als je dit 3 weken doet leer je die dingen wat daar zo kostbaar is hier ook meer te waarderen. Na een paar uur was er weer water en vergaten de meesten hier het ongemak en irritatie van het ontbreken van het water....

Volgende keer toch maar effe wat langer de kraan leeg????

Oerend hard

Vandaag werd ik verwacht in Utrecht voor de preverjaardagviering van mijn jongste zus. Pre wel te verstaan want ze is pas morgen jarig, waarschijnelijk kon ze niet wachten op de kadootjes die ze verwachte te krijgen en daarom ging de verjaardag naar de zondag. Maar goed we propten ons met 4 man in de ford K (de trots van mams), van tevoren was afsproken geen jassen aan te doen omdat het anders te vol in de wagen zal worden. Nadat ook mijn oudste zus zover was om te vertrekken scheurden we met de K over de a7. De wereld lijkt een stuk groter in deze auto, de SUV's lijken net monsters en vrachtwagens net olietankers, maar goed de K reed fijn en daar gaat het toch om? Onderweg werd er gestopt bij een van de vele mc Donalds die we rijk zijn in ons landje. Die lui van Mc Donalds zijn erg misleidend want we kwamen er aan gereden stond er een bord van Wilkomen in Ostereich (oostenrijk) en dat terwijl we dachten dat we ergens in Frysland reden. Het verbaasde me hogelijk dat het meisje achter het raampje van Mc donalds Nederlands sprak, ik had eerder een mengelmoesje verwacht van Frys en Duits door elkaar en het Heidikostuum ontbrak ook. Door mijn verbazing riep ik van Goh ze praat Nederlands! Door de lage auto had ik niet gezien dat ze een mengelmoesje van misschien wel Duits en wat indisch was. Dus het zal me niets verbazen dat hier morgen op de stoep wat actievoerders staan die ageren tegen mijn woordkeuze. Maar ja ze praatte Nederlands, dus so what, rekenen kon ze in elk geval niet want ze gaf ons zoveel teveel terug dat we de kosten van de benzine van deze dag er uit hadden, dat werd (helaas) terug gegeven). Eindelijk het broodje kroket met saus welke je aders gratis en voor niets lekker dicht laat slibben gescoord reden we snel verder. Al reden we 120 in zn kleine auto lijkt de weg ook veel langer te zijn, maar misschien verbeelde ik me dat of gewoon omdat ik nodig moest pissen. Uiteindelijk kwamen we in Utrecht aan in een (zonder de mac vertraging meegerekend) tijd welke we ook in een wat grotere auto zouden hebben afgelegd. Misschien was ik na het hoge nood ook wel verwend, en dat terwijl ik zelf helemaal geen auto heb. De terugreis ging voor het gevoel een heel stuk sneller, maar dat kwam denk ik omdat we de kadoos niet meer in de auto hadden en ten tweede de wind mee hadden..........

Strijkkampioen

Ik waan me een echte kampioen alleen de troffee, en de praalwagen voor door de stad ontbreekt maar het gevoel van kampioen zijn is er niet minder om. Ik heb de marathon niet gewonnen en Groningen is ook (nog) geen kampioen. Eigenlijk is het heel iets eenvoudigs waardoor ik me een overwinnaar voel. Ik heb namelijk gestreken en dat bijna al mijn overhemden en de gordijnen. Als ik aan iets een hekel heb is het wel strijken. Vaak doe ik het snel effe in de avond wat ik de volgende dag aan moet. Snel is nooit goed behalve bij het hardlopen dan, dus die overhemden zijn nooit super glad gestreken. Tot op deze zaterdag, ik was mijn gordijnen die gewassen waren aan het strijken, een klus welke ik al weken had uitgesteld maar nu toch eens ter hand nam. Bij daglicht strijken is toch weer anders dan in de donkere avond. Het strijken van de meters stof van de gordijnen verliep onder het genot van een lekker reggae deuntje beter dan verwacht. Ineens kreeg ik ook zin om overhemden te gaan strijken. Overhemden sommige heel makkelijk strijkbaar en anderen met hun opdrukken weer een stuk minder makkelijk strijkbaar. De eerste ging met allerlei vouwen harstikke mis, maar ik blijf strijdbaar. Nog een keer dus en het ging al beter, veel beter zelfs de vouwen waren verdwenen, de overhemd ook maar ja de vouwen waren eruit en daar ging het om toch? Na die eerste overhemd kreeg ik ineens zin om er nog eentje te doen, nu een wat moeilijker eentje met allerlei printen.Dat ging meteen best wel goed, en zo kreeg ik de smaak te pakken. Na 3 uur strijken had ik 2 gordijnen en 7 overhemden gestreken!!!!!!!!!

En dat is een Record, ee Personal Record!

Ach al doende leert men.......

Zin in....

Ruim 8 maand voor de start van de Zeelandmarathon is deze met 1100 deelnemers volgeboekt. 8 maanden heb ik nog de tijd om weer in vorm te komen voor deze mooie maar zware marathon. 8 maanden de tijd de tegenstanders te observeren want de deelnemerslijst staat al online. 8 maanden de tijd om in een super vorm te komen. 8 maanden tijd de overtollige dingen kwijt te raken, welke heb hardlopen alleen maar zwaarder op maakt. Kortom 8 maanden de tijd om naar deze marathon toe te leven. Tja wat doe je zoals in die 8 maanden?, LOPEN met zal het zeker en dat op een verantwoorde manier, want ik wil blessures buiten de deur houden. Die 8 maanden lijken een eeuwigheid maar die zullen snel voorbij zijn en om die marathon een beetje fatsoen te kunnen lopen moet heb ik die tijd wel nodig. Bang dat ik het niet haal ben ik niet want het is en blijft een marathon. Tussen de 1 en de 42 km kan er van alles gebeuren waardoor het lopen moeilijker wordt of juist als de tierelier gaat, dat laatste kan als snel als er een sterk briesje aan de kust staat. Als het een keer in de aankomende maand niet zo lekker gaat wat lopen betreft zal ik me daar niet al te druk overmaken, want na een slechte (loop)dag komt er altijd wel een betere, nou ja niet altijd maar ja daar heb je als loper niets over te zeggen. De komende maand zal ik flink moeten trainen, de bekende bloed, zweet en tranen zullen er vloeien, er zullen weer de nodige wedstrijden gelopen worden. Ben benieuwd waar ik straks na 8 maanden van noeste trainingsarbeid zal staan. De komende maanden zullen er weer wat wedstrijden gelopen worden, en het liefst stuk of wat halve marathons. Straks heerlijk lopen in de zomer door het Grunner land, tja heb er weer zin in.



Maar nu ik naar het kaartje kijkt, denk ik van nou...... tis toch wel een beetje ver........................

The winner is....

Eels in Town

Gisteravond was het zover, het optreden van EELS of beter gezegd Marc Everett in de Oosterpoort. 3 maal eerder had ik ze zien spelen (allen in de Oosterpoort) Elke keer is het anders want samenstelling en presentatie betreft. Dit keer was het niet anders, eerst kregen we een film van bijna een uur!! te zien over het leven van hem en zijn vader. Dat was vondt ik wat aan de lange kant. Het wachten werd beloond, met een geweldig optreden samen met slechts 1 andere bandlid werd er een geweldige voorstelling gegeven. Marc Everett met een petje op leek geheel op zijn gemak te zijn op het podium in Groningen, waardoor er een warme sfeer ontstond. De bekende EELS nummers zoals I like birds, fresh feeling, Susans house, dirty girl, beautiful freaks was het weer een optreden van formaat in een uitverkochte Oosterpoort.

Het publiek was er gemixt, van jong tot oud, student, alternatief of anders alles zat er wel. Niet alleen uit Groningen maar uit het hele land waren er EELS fans naar Groningen gekomen. Een mooi moment was dat ze onder het spelen wisselden van plek, Marc nam plaats achter het drumstel terwijl de andere plaats nam anders de piano en ze speelden door alsof er niets gebeurd was. Kortom een heerlijk uniek concert, want alle vier keren dat ik EELS live gezien heb was geen een concert hetzelfde, sterker nog ze verschillen erg van elkaar en dat maakt het zo leuk het onverwachte van niet wetend wat EELS je voorschoteld.....

Wartaal 3 jaar!!!

Vandaag leek mij wel een goed idee om te beginnen met een weblog, het wil niet zeggen dat er elke keer wat nuttigs op komt maar ja ik doe mn best. Probeer te schrijven over wat me die dag bezig houdt, over mn sport of andere dingen.

Dat waren mijn eerste woorden op wartaal op 1 maart 2005, dus wartaal bestaat 3 jaar! In die drie jaar is er veel geschreven over mijn sport, de politiek of andere dingen wat me bezig hield. Soms is het ene stuk wat beter dan het andere maar ja het kan niet altijd caviaar zijn toch? Ik zie wartaal als een soort speeltuin van woordjes en zinnetjes welke je als het mee zit in een mooie en goeie volgorde weet te krijgen. Als het een keer niet lukt is het ook niet erg want er komt altijd weer een volgende dag om iets beters of leukers te schrijven. Na drie jaar is de vlam nog niet gedooft wat schrijven betreft, wel ben ik bezig met mijn 3de toetsenbord, maar of dat alleen door al het getyp op wartaal komt is maar de vraag, want graag typ ik mijn verhalen onder het genot van een goed glas wijn.

Kortom op naar de volgende 3 jaar .......................

Schrikkeldag

Vandaag is het 29 februari, een dag welke maar eens in de vier jaar voorkomt.. Om het een naam te geven is het schrikkeldag genoemd. Schrikkeldag houdt gewoon in dat je een dag voor niets werkt, of maar eens in de 4 jaar je verjaardag viert, dat laatste klinkt de zuinigerds onder ons natuurlijk heerlijk in de oren. Dus een speciale dag welke maar eens in de 4 jaar voorkomt dus. In Den Haag was het ook een speciale dag. Kabinetsvergadering, de premier spreekt het land ernstig toe, nee er is nog geen nieuw politiecao, maar alles had te maken met de film van ome Wilders. Wilders roept al tijden dat hij een film aan het maken is over alle slechte dingen wat er in de Koran staat. Dat Wilders last heeft van Islamfobie en jeuk krijgt van een boerkina wisten we natuurlijk al wel, maar we zijn nu wel erg benieuwd naar de film. Wie speelt de hoofdrol?, gastrollen?, waar vonden de opnames plaats. Niets daarvan is maar iets bekend over, wel schijnt het zo te zijn de Ayaan Hirsi Ali is komen overvliegen, misschien heeft zij wel de hoofdrol? Of kan dat niet, want de Koran lijkt me een echt mannenboek. Maar goed de premier op tv met de boodschap of Wilders die film alstublieft niet wilt uitzenden in verband met de wereldvrede en onze jongens en meisjes elders op de wereld. Natuurlijk houdt Wilders zijn pootje stijf want dit is zijn moment!, hier heeft hij altijd op gewacht, de dag van grote roem. Morgen (1 maart) zal de film klaar zijn, en dan zal het een x aantal weken duren voordat hij uitgezonden wordt volgens Wilders. Die beste man weet de wereld wel in spanning te houden. De extreme (en meelopende) baardmannen, boerka's en boerkinies wachten ongeduldig af wanneer het moment is dat zij de straat op mogen. Wilderspopverbrandingen, zelfverbrandingen en tig Fatwas zullen er uit gesproken worden na het verschijnen van de film. Ook al is de film een samenraapsel van slechte plak en knipwerk maar alleen de naam Wilders is al genoeg om de wereld te laten ontploffen. Aanslagen in Nederland, economie zakt naar het niveau van een derde wereldland en we kunnen niet zomaar ergens heen op vakantie. Dat hebben we straks dan allemaal te danken aan Wilders. Dan heeft Pim (Fortyn) toch nog gelijk gekregen met dat Nederland naar de verdoemenis zal gaan, al zal hij zich in het graf omdraaien wanneer hij zal weten dat een blonde met wilde haren hier voor verantwoordelijk zal zijn. Heel stiekem verlang ik terug naar Hans Janmaat. niet dat ik achter de rechtse gedachtengoed staat maar zijn geblaat en gesputter was eigenlijk wel komisch om te zien. Samen met zijn vriendin die hij in een rolstoel rondreed leken het net een stel landlopers. Volgens Jan was het '' eigen volk eerst '' en ' vol = vol '' en dan had hij het natuurlijk niet over volle melk. Nog dommer was het volk wat er achteraan liep te bleren dat Janmaat hun maat was. De rest van Nederland lachte hem uit, maar ja dat was in de tijd voor de pc, internet, windowsmoviemaker en allerlei hulpmiddelen om je boodschap de wereld wijde web rond te sturen. Wilders heeft een veel groter bereik en is eigenlijk veel gevaarlijker, en het kan ook niet anders zijn dat hier allerlei toestanden gaan plaats vinden, want er is al zoveel over gezegd en geschreven dat al gaat de film over vermeend seksueel misbruik door de zeven dwergen van sneeuwwitje het niemand door heeft en drukdoende is met het uiten van zijn emoties. Maar het kan ook zo zijn dat er helemaal geen film is, dat Wilders gewoon wat zegt om boeiend over te komen. Heel misschien is het zo dat hij samen met Joran van de Sloot op de toverschool heeft gezeten, en ze samen onder het genot van wat wiet zomaar de hard schijf van de film hebben weg getoverd. In dat geval is er niets aan de hand denk ik...................................



Uit betrouwbare bronnen heb ik vernomen dat Wilders terwijl de Koranfilm nog niet af is al bezig is met eentje over de Bijbel dus wordt vervolgd...............................

De nachtloper

Het is donker buiten wanneer ik me in mijn loopkleren steek. Ben van plan wat rondjes te gaan hardlopen in het donker! Jawel in het donker, voor de meesten is dat niet zo grote opgave, tenminste in het donker lopen, het lopen op zich natuurlijk wel. Voor mij ligt het toch effe wat anders, want mijn nachtblindheid werkt niet echt mee om heerlijk op volle snelheid in het donker te gaan lopen. Het reflecterend hesje ging aan want ik wilde graag gezien worden door de medeweggebruikers (al zie ik die niet altijd) Een beetje nerveus stak ik deed ik de deur op slot en ging rustig van start. Ik had een route van ongeveer 1,3 km uitgestippeld welke ik zelf goed kende en niet onbelangrijk goed verlicht was. Rustig lopen en met de voorgaande factoren kan het haast niet mis gaan, ik ken mijn grenzen al zoek ik ze wel eens op. Maar goed daar liep ik door het park om half elf in de avond, de avond nadat in hetzelfde park een portie zinloos geweld werd gepleegd. 11 jongeren die zich schijnbaar verveelden sloegen zonder aanleiding een 28 jarige stadjer in elkaar. Deze wist te vluchten met zijn spullen achterlatend. Zomaar om niets, en juist die dag dat het veelzijdig in het nieuws was besloot ik in de avond te gaan lopen. Wat als er voor mij 11 jongeren stonden?, hard gillen of meppen? Gillen doen meiden, en meppen ben ik ook niet echt fan van. Maar heb wel de nodige Bruce lee films gezien. Maar het lopen ging lekker, op een relaxte tempo, heel af en toe versnellen. Mijn conditie is niet meer wat het geweest is, maar desondanks haalde ik voldoende verlichte en het meest onverlichte fietsers in. De meesten waren verbaasd over het feit dat op het late tijdstip nog een loper hun moedig voorbij kwam. Natuurlijk weet je als slechtziende dat je verdomd moet uitkijken want het kan zo mis gaan. Maar gek genoeg voelde ik me daar niet echt gespannen over, het was eigenlijk wel spannend zo lopend in het donker. Je grenzen verleggen en ook een beetje een soort van zientraining. Ik ken genoeg andere slechtzienden, die niet hard durven te lopen omdat ze slechtziend zijn en dat is jammer, vooral voor hun want ze weten niet wat ze missen. Natuurlijk hoef je niet in het donker te gaan lopen, ook al loop je na je werk gewoon een paar rondjes door het park. Ik heb dan altijd een hekel aan dat ze dan meteen beginnen te mekkeren van ja maar ik ben slechtziend, Lulkoek denk ik dan, je bent dan teveel met je ogen bezig denk ik dan, maar je elk persoon beleeft het leven op zijn eigen manier. Ik dus ook, en dit soort dingen hoef ik niet 3 keer per week te gaan doen, maar gewoon een keer als de kwajongens bui op komt zetten gaan de schoentjes aan om snel in de donkere stad op te gaan. Vanavond heerlijk 45 min gelopen door de donkere nacht....................

Hogere sferen

Vanavond naar Don Carlos in de Oosterpoort geweest. Don staat garant voor echte roots reggea. Samen met een dame die om een flesje normaal koud water vroeg voor onderweg ging ik er heen. We kwamen een half uurtje voor het begin aan en de opkomst leek tegen te vallen, er zaten slechts handjevol mensen in de kleine zaal. Gelukkig veranderde dat nog wel zodat het zaaltje door 150 reggealiefhebbers werd bevolkt. Het was heerlijke muziek zoals reggea het is, Don en zijn band gaf een spetterende voorstelling. Ik had hem nog nooit live gezien en een cd heb ik ook nog niet in handen gehad. Vaak heb je bij reggea dat het allemaal hetzelfde klinkt maar dit was geheel een eigen stijl. Ik heb aardig wat reggeacds thuis liggen dus ken de deuntjes zn beetje wel maar met Don was ik positief verrast. Ondanks het Niet Roken bordje werd er veel gerookt en dan voornamelijk weed. Als je zelf niet rookt is dat niet echt lekker, en na ongeveer 2 uur roken we er ook helemaal naar. Thuis gauw gaan douchen, maar ja dat schijnt er een beetje bij te horen bij een reggeaconcert......

Volgende week EELS, totaal weer wat anders maarre in Juni komt ALPHA BLONDY in town, en dat is REGGEA..........................