Stoppen?

De laatste tijd heb ik wat met fietsers. Vorige week was het in negatieve zin en dan bedoel ik natuurlijk die frontale botsing. Eigelijk was ik dat alweer vergeten en dat is maar beter ook. Vanavond stond ik te wachten op het rode stoplicht bij een druk kruispunt bij de Suikerunie fabriek. De fabriek die vooral in de herfst weer van zich laat spreken met haar typische zoete lucht van de suikerbieten die verwerkt worden. Het duurde lang en ik stond ongeduldig te trappelen als een paard tot het sein op groen ging. Ik stond voor een stel fietsers, wanneer het groen zal zijn was ik sneller weg. Al zullen de meeste fietsers me naar een paar meter al wel ingehaald hebben. Dat was vandaag niet anders, het sein sprong op groen en ik schoot weg en na zn 40 meter hadden de fietsers mij bij gehaald. Opeens begon eentje langzamer te fietsen en begon te opmerking te maken dat het stoplicht alleen voor fietsers was. Eerst dacht ik dat hij ermee bedoelde dat ik gewoon op de stoep moest gaan lopen. Maar dat was niet het geval, want stelde hij hardlopers konden hier gewoon doorlopen. Die hoeven zich niet te storen aan het rode stoplicht voor fietsers. Even dacht ik dat die beste man een grapje maakte, maar daarvoor was zijn uitdrukking te ernstig voor. Zo inschattend had hij zelf niets met hardlopen, dus zal het een oprecht goed advies zijn geweest. Of ik daar een volgende keer het rode licht negeer? Ik denk dat ik die man dan teleurstel maar zn grote bietenwagen geef niet echt veel mee en al het andere verkeer wat er over het kruispunt raast ook niet. Aangezien ik niet lid ben van een of ander eng extremistenclubje en alleen een watergordel bij me draag zal ik gewoon maar tot 30 tellen want dan is het weer groen, en groen betekend GO!!!!

Ik heb genoorderzond

Ik noorderzon

Hij noorderzont

Zij noorderzond

Zij hebben genoorderzond

Wij noorderzonnen

Vandaag is het Noorderzonfestival weer begonnen. Het Noorderzonfestival voor de 17^de keer in jawel het Noorderplantsoen. 10 dagen lang staat het plantsoen bol van theater, muziek en andere culturele hoogstandjes. Ik ben er natuurlijk elke dag wel effe te vinden, want wie kan zn iets nu negeren in zijn achtertuin. Vanavond was het al aardig druk in mijn achtertuin, maar het was nog wel aardig te lopen in de drukte. Vorige jaar waren er bijvoorbeeld 110. 000 bezoekers en hadden de voorstellingen een bezettingsgraad van 85 procent! Traditiegetrouw kocht ik mij een Noorderzonshirt, dit keer een groene met een hondenpootafdruk op de voorkant. Wil eigelijk ook nog wel eentje mee nemen voor mijn ouders, vanwege het weggeven van de hond. Maar goed ik had een aantal rondjes gelopen en zag nog maar weinig bekenden. Dus installeerde ik me op een strategische plek waar ik de massa goed voorbij kon zien schuifelen. Biertje erbij en kijken maar naar de aanwezige mensen. Je hebt ze in alle soorten en maten. Van heel knap tot heel knap lelijk, Van dushi tot blondje, van alternatief tot punker. Getrouwde stellen met elke dezelfde soort jas aan, en rondvliegende kinderen. Iedereen is anders en dat maakt het mensen kijken des te leuker. Op Noorderzon kan iedereen een artiest zijn die op straat loopt, en het komt vaak onverwacht dat er een voorstelling op straat plaats vindt. Een neger met een reddingsvest die net deed alsof hij van de titanic of misschien wel van Amistad kwam, dwergen die vroegen om zo ver mogelijk weggeslingerd te worden. Hartelijk moest ik lachen om een of andere aso, die begon wat te roepen en er gingen meteen verschillende mensen om hem heen staan. Die mensen hadden pas later door dat hij alleen naar zijn vriend riep voor nog meer bier! Tja Noorderzonfestival brengt een bonte stoet van allerlei mensjes op de been.

Kom het zelf eens ervaren......

Spuiten en ruiken

Vandaag moest ik achter een verjaarsdag cadeau aan. Niet zo maar voor iemand maar voor het was voor mijn pa. Als het een van je familieleden betreft wordt het ineens heel moeilijk om iets te vinden. Bij een ander is het snel effe een flesje wijn of boek en klaar is kees, maar bij familie ligt het duidelijk anders. Boeken had die al zat gekregen dus dit keer maar niet, vooral nu niet omdat hij 60 jaar wordt morgen. Wanneer hij ambtenaar was geweest was het dubbel feest want 60 betekend stoppen met werken. Om half zes bedacht ik dat het wel een goeie tijd was om te gaan shoppen. Een FC Groningen pyjama? Helaas was die er niet meer in zijn maat want er waren alleen kindermaten nog, dus dat viel al af. Al snel kwam ik uit op boeken, want dat is altijd wel goed. Titels als ‘’ 60 en nu? ‘’ of ‘’ fietsen doe je zo ‘’ sprak me nou niet echt aan om te geven. Opeens wist ik het niet meer, goh wat kan een simpel verjaardagscadeau toch moeilijk zijn om uit te zoeken. Maar gelukkig heb ik net als in Weekend miljonairs een hulplijn en die hulplijn was me ma. Die had het over een of ander blue nog wat, en doordat ik in de drukste winkelstraat liep van Groningen kon ik er niets van maken. Wel was de hint naar de trekpleister te gaan. Ik liep zosnel als ik kon naar de kruidvat maar helaas het was zes uur geweest dus dicht! Douglas was nog wel open, maar daar ruikt het net alsof alle dames van de wallen er zijn wezen shoppen die dag. Als je er als blinde met hondje loopt raak het hondje zeker van slag. Ach dan maar duur doen en hups naar de V&D die zijn immers toch tot de late uurtjes open. Daar heb ik zitten spuiten en ruiken aan allerlei geuren. Zoveel zelfs dat die mooie dame achter de toonbank er nog mooier door leek. Even dacht ik dat ze haar stijve bedrijfskleding uit zal rukken en haar meest sexy stapkleding te voorschijn zal komen. Ze zal dan ondeugend naar mij toestappen en in iets liefs in mijn oor fluisteren. Maar had ik ineens pech, mijn oorstukje van de gehoorapp was smerig en de droommeid liep al kolkhalzend weg. Al snel kwam ik tot de conclusie dat die geuren mijn pa zeker niet zal krijgen. Na wat flesjes leeggespoten te hebben liet ik me door de naam van het flesje leiden en snel in pakken. Snel liep ik naar huis, in een wolk van gemixte geurtjes. Dat de vrouwen vanuit alle uithoeken van de stad op je afvliegen zoals reclames je willen doen geloven is onzin heb ik gemerkt, want de straat bleef angstvallig leeg…………


Maar ja mijn missie is geslaagd!!!!!

Frontaal

Het was op zondagmiddag, en had een lange duurloop voor ogen. Het was lekker weer en besloot een rondje hoornse meer te doen. In het begin was de benen wat stijf maar dat was na een km of 4 over. Heerlijk liep ik op een aardige tempo, fietsers en wandelaars voorbij lopend. Bij het Hoornse meer aangekomen bleek dat half Groningen er zat, veel bekende gezichten. Voorzichtig liep ik door de mensenmassa heen. Kleine kinderen ontwijkend en omdat ik een laag tempo aan hield ging dit zonder problemen. Ik had er al zn 19 km opzitten en kwam op een gegeven moment op de Hoorsne dijk, dat is een fietspad langs het Hoendiepkanaal. Het was er druk met fietsende zondagrijders. Op een gegeven ogenblik zie ik aan de linkerkant vanaf een pad een oudere man fietsen. Deze man houd halt en kijkt in beide richtingen. In de veronderstelling dat hij mij heeft gezien draaf ik rustig verder en loop in feite met de stroom fietsers mee. Net op het moment wanneer ik die man passeer steekt hij over. Het gevolg ervan was een frontale botsing ik liep op dat moment met een gangetje van 13 km. Beiden erg geschrokken en gelukkig had ik niets. De wat oudere man ligt boven op zijn fiets. Als ik die beste man wil helpen omhoog te komen maakt hij slaande bewegingen. Zulke slaande bewegingen waar voetballers lange schorsingen voor krijgen. Uiteindelijk lukt het mij om de man omhoog te krijgen. Meteen daarop grijpt deze man mij vast, waarschijnlijk omdat hij bang is dat ik wegloop. Er zit een gat in zijn broek en hij wil mijn naam en adres omdat hij vindt dat ik het moet vergoeden. Mijn gegevens geef ik niet, gewoon omdat ik ze niet heb zeg ik droog en op die manier ben k het helemaal niet van plan . Ik probeer uit te leggen dat het toch wel zijn fout was en dat wij beiden eigelijk beter hadden moeten uitkijken. Die man begint weer te schreeuwen en wil me weer beetpakken. Ik bedenk me niet en loop weg, de man schreeuwend achterlatend. Voor de zekerheid neem ik een omweg want heb geen zin in een boze fietser achter me aan te krijgen, alhoewel het wel een gangmaker zal zijn geweest, een omgekeerde haas dus. Met een hartslag van over de 200 van de schrik vervolg ik mijn weg voor de laatste kms

Tja het leven van een hardloper gaat niet altijd over rozen.

Noorderzon 2007

Ik zal er zijn en dat is natuurlijk niets meer dan logisch want dit moois is in mijn achtertuin, maar ben jij er ook???????????????????

Ik zie je volgende week wel in het Noorderplantsoen......

xxx

Waterland

Dit gaat niet over een of ander pretpark was het maar waar! Ik zat het weekend in te luiden met een heerlijke roti, en dit keer was het echt lekker want de vast kokkin leek weer terug gekeerd te zijn. Nadat ik bijna mijn vingers erbij opgegeten had liep ik naar de voordeur om gewoon effe de straat in de loeren. De eerste stappen in de gang klonken anders dan anders. Normaal is het step, step en step en nu was het flets, flets flets. Zoiets hoor je alleen als door water heen loopt. Terwijl ik mij dat bedacht zag ik dat de gang vol met water stond! Waar kwam het water vandaan?, ja natuurlijk de wasmachine, het oude ding was gaan lekken en in een mum van tijd stond de gang blank. Gelukkig loopt de gang iets af naar voren zodat het meeste water richting voordeur ging en daar stond zn 2 cm water. Dus dat van lekker wasje draaien van Trafasie leek me niet echt gepast. Het noodplan werd in werking gesteld, en sloot eerst het elektra af.en daarna probeerde ik de deur van de wasmachine wat af te dekken want het water bleef maar komen. Voelde me net een of andere matroos die een of ander luik van een onderzeeer niet dicht kreeg. Na 2 angstige minuten kwam er een einde aan de waterval en kon ik beginnen met het puinruimen. Allereerst ging het zeil eruit, het zeil wat al menige keer een waterpartij over zich heen had gehad. Daarna was het dweilen tot in de kleine uurtjes en waterland verplaatste zich voor op straat. Het oud beestje van een wasmachine zat nog vol met water, elke normale wasmachine heeft zn apart noodgevallen knop maar ja deze niet dus. Dus waande ik me als een soort groen mannetje en tilde de wasmachine met het water op richting de voordeur. Ik weet niet wat de hulk altijd at, maar wist wel dat ik dat die dag niet gegeten had. Met veel spierballen vertoon stond het ding voor op straat. Op de golven van water wat er uit kwam kon je makkelijk surfen door de straat. De volgende dag, was er niet veel meer te zien van de ravage. De hulptroepen waren aangerukt en we besloten tot aanschaf van nieuw zeil. De wasmachine werd te grave gedragen bij de vuilstort, na een korte ceremonie ligt het te rusten samen met andere afgedankte wasmachines. Na een uurtje was er niets meer wat zal herinneren aan waterland. Tja eerste tijd kan ik zelf geen wasjes draaien met die wasmachine……………


Donaties kunnen gestort worden op giro 555…………..

Dag van transfers

Vandaag gaat de geschiedenisboekjes als de dag van de transfers. Vanmorgen werd Groningen nog blij gemaakt door de uitslag van de arbitragecommissie. Suarez had zich aan het contract die hij bij Groningen tekende te houden. Eindelijk de arrogantie van Ajax en dan voornamelijk het bestuur afgestraft. In de middag bleek dat men blij is gemaakt met een dode mus. Mijn vreugdedansje op de gang was dus voor niets geweest, want Suarez gaat voor bijna 8 miljoen naar Ajax. Beter voor alle partijen riepen de betrokkenen om snel een eind te maken aan deze wekenlang durende Suarezsoap. Meneer was ineens weer hersteld van een blessure en speelt volgende week al in het rood-wit tenue. Voor die 8 miljoen kan Groningen wel 8 Suarezen voor kopen dus ik mag aannemen dat de scouts al onderweg naar Zuid-Amerika zijn. Natuurlijk ging de meeste aandacht uit naar de transfer van Drenthe die van Feyenoord naar Real Madrid gaat voor dikke 12 miljoen!

Wat ook een opmerkelijke transfer was en die de kranten niet gehaald heeft was die van Sophie. Sophie is geen voetbaltopper maar een doodnormale (dalmantier) hond. Nou ja doodnormaal, beetje druk en heel speels, heel sterk maar ja verder een wel beetje normaal. Pa werd er gek van, en de hond vond het leuk om pa gek te maken. Pa ontdekte marktplaats en dus was de advertentie zo gezet. Vandaag al mensen en na een kop koffie waren de handtekeningen al gezet. Het was in feite een minderheidsbeslissing van 2 man, de andere 3 leden werden ontwetend gehouden, en niets geen inspraak voor de betreffende aandeelhouders. Ik ben van plan naar de arbitragecommissie van de dierenbescherming te stappen. Ik eis een vergoeding voor de geleden schade! Welke schade zal je denken? Emotionele schade natuurlijk, fysieke schade, want die hond was me toch sterk!!!! Of ik gelijk zal krijgen is nog maar de vraag, want daar waar het heen is gegaan krijgt ze het ook heel goed. Wat de vergoeding betreft, ik hoef die hond echt niet meer terug maar met een miljoentje of 8 kan ik heel wat leuks mee doen.

Ruwe tepels

Na lang wikken en wegen besloot ik vandaag weer te gaan lopen, de vierde achtereen volgende dag. Dit was sinds de ongelukkig verlopen marathon van Apeldoorn niet meer gebeurd. Ik voelde me goed maar het water kwam weer eens met bakken uit de hemel. Maar ja ik ben niet van suiker en had nog genoeg boterhamzakjes bij mij om de gehoorapp in op te bergen als het ging wateren in mijn gehoorapp. Rustig liep ik de straat uit en merkte dat ik stijve tepels had. Hardlopen kan best opwindend zijn maar ik was het op dat moment zeker niet. De schuld van mijn stijve tepels leg ik maar bij deze rare zomer neer want ene keer vallen de mussen dood van het dak, de andere keer is het zo koud in de avond dat je haast al wel de verwarming aan wilt doen. Dat laatste gun ik Essent niet, ook al is het nog maar 1 graad s avonds. Ik liep verder en mijn harde tepels schuurden langs mijn vrij nieuwe loopshirt. Onlangs vertelde ik aan wat nonhardlopers dat als ik lange duurlopen loop (zeg maar marathons enz) speciale tepelpleisters gebruik. Het werd helemaal eng voor ze toen ik vertelde dat ik die pleisters gebruik omdat onder mijn tepels al dan niet hard langs het stof van het loopshirt scheurt. Om het helemaal spannend te maken vertelde ik mijn ervaringen van witte shirts met 2 bloedvlekken op tepelhoogte in combinatie met het zoute transpiratievocht. Ik geloof dat er een paar er nachten niet van geslapen hebben. Wel jammer dacht ik zo want die zullen vast niet meer gaan hardlopen en dat terwijl ik mijn best doe om ze te bekeren.

Maar goed ik liep lekker verder in de regen, en doordat mijn shirt nat werd vernam ik het wat minder dat de tepels nog stijf waren. Op wat werklui van de Noorderzon na liep ik zn beetje alleen in het regenachtige Noorderplantsoen. De regen maakte veel in mij los, net als een rode lap voor een stier en ik ploegde lekker op een behoorlijke tempo over de modderige paden. Hoe harder de regen hoe harder ik zelf ging. Op den duur haalde ik de boterhamzakjes te voorschijn en stopte daar mijn gehoorapp in. Zonder stereo verder, en dat liep heerlijk, ik liep mooi op een gelijkmatige tempo en liep in gedachten vele records aan diggelen. De grote bult nam ik moeiteloos. Ach zo kon ik de hele avond nog doorploegen maar ineens gooide mijn ex roet in het eten, want ineens moest ik aan haar denken en wanneer ik aan haar denk heb ik honger.Dat honger hebben was nu ook het geval. De honger kwam ineens opzetten, en omdat in die tijd met die ex toen het nog geen ex was veelal hongerlijden was lijkt het op een verborgen trauma. Met een rammelende maag vond het ik dat het lopen na dik een uur voor vandaag genoeg was geweest en liep rustig naar huis. De gedachte aan de ex die ineens opkwam was ook zo snel weer verdwenen evenals de stijve tepels………………………..

Het zijn altijd dezelfden.....

Creatief met kurk

De tijd is aangebroken om na te gaan denken wat ik nog met al mijn vrije dagen ga doen. Een mooie vakantie is natuurlijk het eerste wat in me opkomt. Maar ja waar heen, er zijn zoveel mooie plekken op de wereld. Veel plekken er van heb ik nog niet gezien. In veel landen kost het levensonderhoud niets of een beetje. Alleen de reis er heen is het voornaamste kostenpost. Maar daar heb ik nu iets op gevonden. Sinds een hele tijd dat zal een jaar of 3 zijn bewaar ik de wijnkurken want een Nederlander moet toch iets te sparen hebben toch? Ik heb er nu zoveel dat ik er een boot van kan bouwen en als ik zo creatief met kurk was, was ik allang al aan het lijmen geslagen. Maar ja zo creatief ben ik niet dus blijven de kurken eerst maar in de pot. Maar in de toekomst moet het zeker mogelijk zijn om een boot er van te bouwen op een regenachtige zondagmiddag. De bouwtekening is al gedownload van het www, de houtlijm staat al klaar en de verf wordt maandag gehaald bij Praxis. De boot met er wel eentje zijn met een buitenboordmotor want als ik naar Suriname of Dushi Curaçao wil varen moet ik er toch wel een beetje snel heen want vier week vakantie zijn zo voorbij. Eigelijk moet ik gewoon daad bij de woord voegen en aan het lijmen slaan, en net zo lang bezig gaan tot er een heuse titanic ontstaat waarbij ik op de rotsen voor Curaçao ter pletter sla. Dan ga ik de boeken in als die “ gek met de kurken die het net niet gered heeft ‘” Helaas dan geen strand maar wel op de voorpagina van Ambiente of de Ware tijd. Hardlopende kan ik er niet naar toe dus moet het wel een boot worden. Maar is het zn boot wel zoveel goedkoper dan een vliegticket? Met al die honderden kurken die van even zoveel honderden flessen wijn komen kan je dat wel serieus gaan afvragen. Maar sommige dingen moet je gewoon doen in het leven dus trek ik een volgende fles open waarvan de kurk gebruikt gaat worden voor de mast ofzo……..

Weg

Ik ga weg
Ik ga lopen tot de zon komt
Ik ga weg
Tot de zon me achterhaalt
Lopen tot de zon komt
Tot ie straalt

Heerlijk lopen

Een laatste controle of ik alles bij me heb loop ik gespannen het huis uit, vandaag voor het eerst weer een echte lange duurloop. Buiten kom ik tot de ontdekking dat ik het water vergeten ben, een element wat belangrijk is om bij je te hebben op langere tochten. Snel liep ik weer terug en vulde de bidons. Eindelijk was ik begonnen, de eerste stappen waren wat stijf, net alsof mijn voeten ook een beetje zenuwachtig zijn voor de eerste keer weer. Tja hoever te lopen? Ik had nog niet echt een plan in mijn hoofd, maar zal het na een paar 3 km bepalen want dan was ik op een kruispunt beland waarbij ik 4 keuzes had. Een keuze viel al meteen af want dat was de weg terug. Keuze 2 zal inhouden een kort loopje van 7 km en daar stond mijn oren ook niet naar. Keuze 3 was richting Drenthe en het zuidlaardermeer, maar daar was ik van de week al geweest dus was keuze 4 dapper doorgaan met lopen de enige welke overbleef. Dus stapte ik lekker door het Groningse landschap, waar ik al talloze kilometers heb liggen. Mijn alle eerste beginkms liggen ook op deze route. Ik was er aan het lopen en bedacht me dat het lopen op zich al een prachtige bezigheid is en dan maakt het niet echt uit hoe hard of langzaam je gaat. Groeten naar de boer die met zijn trekker ruimte voor je maakt. Groetend naar oude mensen op fietsen. Van de week was ik op een avond bij het zuidlaardermeer aan het lopen, het werd schermerig al. Ik liep er met een lekker gangetje op een fietspad.

Ineens kom ik oog en oog te staan met een ree. Een paar seconden (het leken wel minuten) keken we elkaar recht in de ogen aan. Toen sprinte het dier weg naar het veilige bosrand, en dat deed het beest zo snel dat het leek of hij zeggen wilde dat wat jij aan het doen ben kan ik nog veel en veel sneller. Eerst wilde ik het beest nog achter aan om het tegendeel te laten zien, maar het beest was al weer verdwenen. Maar goed dat was van de week en nu was ik bezig met mijn eerste echte lange duurloop sinds januari. Het ging op een lekker tempootje en ik dieselde zo door naar Veendam. In Veendam sloeg ik meteen links zodat ik de plaats meteen uit was. Maar goed ook want de langeleegte sloopt je als loper. Dezelfde soort huizen met puntdaken en eindeloos lang. Het lopen ging wel moeizamer, en was behoorlijk aan het zweten. Maar ja dat hoort erbij. Verderop een Herdershond midden op de weg, en precies op de weg waar ik langs moest. Dat maakte me helemaal aan het zweten, want die hond leek me niet zo vriendelijk met zn staart tussen de poten. Dus besloot ik rustig langs de hond te wandelen. Rustig want je weet niet wat het beest doet, nadat hij me uitvoerig bekeken had was ik ineens niet meer boeiend voor hem en liep weer weg. Nadat ik zeker wist dat die hond echt geen belang had in een stuk hardlopersvlees zette ik mijn benen weer in bewegen. Nu voelden ze zwaarder dan anders aan. Stug zette ik door, een windje stak op en bracht enigszins verkoeling. Nog 2 km mijn benen werder zwaarder, en met een beetje verbeelding kon je denken dat mijn benen in de brand stonden. Ook al stonden ze in de brand ik liep verder en verder en verder. Op het laatste stuk kwam ik nog de zelfde fietsende ouder echtpaar tegen die ik eerder in het begin van de duurloop getroffen had. Na hun verbazing konden ze het nog net opbrengen om te gaan moien. Het laatste stuk met de thuishaven inzicht maakte de pijn plaatst voor een trots en voldaan gevoel! Ik heb weer gelopen zoals ik wens te lopen en dat ongeveer 24 km! Kortom i am back on de roads!!!!!!!

Nou ja bijna dan ..................................